دهان، دندان، فک و صورت / دارو، درمان، تغذیه، مواد / بیماری، ناهنجاری، بهداشت /

آنتی بیوتیک و آبسه دندان

دکتر محسن باستان فر-دندان پزشک

موضوع مهمی که می خواهیم بررسی کنیم این است که چه زمانی جهت عفونت ها و آبسه های دندانی نیاز به آنتی بیوتیک خوراکی و تزریقی است. این مطلبی است که هر پزشک و دندان پزشک باید از آن اطلاع لازم و کافی داشته باشد و از سابقه شخصی در آن بپرهیزد. هنگام تجویز آنتی بیوتیک ها سه چیز را باید مد نظر داشت : بیمار، میکروارگانیسم، بهترین دارو.
در انتخاب آنتی بیوتیک ها باید حساسیت بیمار نسبت به داروهای مختلف، ضایعه کلیه و کبد، ضعف ایمنی، اختلال در بلع، حاملگی یا دوران شیر دهی، استفاده از داروهای ضد حاملگی خوراکی، همچنین سن و شدت عفونت را باید در نظر گرفت. باید به طور مناسب میكرو ارگانیسم مولد عفونت از کشت میكروبی جدا شده، حساسیت به آنتی بیوتیک تعیین گردد، اما این مسئله فقط در اعمال بیمارستانی قابل اجراست. در حقیقت بیشتر عفونت ها به صورت کور کورانه درمان می شوند. بنابر این شناخت میكرو ارگانیسم های شایع در زمینه های کار دندان پزشكی و حساسیت آن ها نسبت به آنتی بیوتیک های خاص، ضروری است. نحوه عمل داروها، جذب، اثرات ناخواسته، مقاومت دارویی، و اشكال دارویی همگی باید مورد بررسی قرار گیرند. مطمئن ترین دارو در نزد بیمار، اختصاصی ترین آن نسبت به میکروارگانیسم عفونی و شكل قابل اعتماد ساده، بهترین آنتی بیوتیک انتخابی است. باید به خاطر داشت که پروفیلاکسی با آنتی بیوتیک متفاوت از درمان با آنتی بیوتیک است. آنتی بیوتیک ها را نباید جانشین درناژ آبسه کرد.
ابتدا باید آبسه را بشناسیم، آبسه دهانی از یک فضای بسته که پر از سلول های دفاعی به همراه میكرو ارگانیسم جای گرفته در آن است، تشكیل شده است. این میكرو ارگانیسم ها توسط سلول های دفاعی به همراه سلول های گلبول قرمز محدود، احاطه شده اند، در اصل توسط سلول های دفاعی میكرو ارگانیسم ها مهار می گردند. در این حالت سموم حاصل از ترشح میکروارگانیسم ها و حتی میكرو ارگانیسم های کشته شده در فضای آبسه، برای بدن به صورت اتساع، تورم وارد ناحیه مشکل دار می شوند.
بهترین کار برای از بین بردن این مشکل کشیدن دندان عفونی به همراه درناژ آبسه از داخل دهان و سپس تجویز آنتی بیوتیک جهت کنترل عفونت می باشد. حال اگر قبل از کشیدن و درناژ بیمار به صورت مکرر آنتی بیوتیک مصرف کند و آبسه درناژ نشود، آبسه به فاز مزمن و حالت سلولیت بر می گردد که درد و تورم آن بیشتر از مواقعی است که بیمار آبسه داشته است و در این موقع کشیدن و یا درناژ آبسه خطرناک است زیرا در این حالت ناحیه خیلی پر خون است و احتمال خون ریزی زیاد می باشد. پس بهتر آن است که در فاز آبسه دندان کشیده شود و درناژ انجام پذیرد و سپس آنتی بیوتیک جهت کنترل عفونت داده شود. بهتر است آنتی بیوتیک خوراکی مثل آموکسی سیلین برای هوازی ها و مترونیدازول جهت بی هوازی ها انتخاب اول ما باشد و اگر برای بیمار مصرف خوراکی مقدور نبود از نوع تزریقی تجویزی شود. جهت کنترل التهاب از قبل می توانیم داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی به همراه استامینوفن تجویز کنیم، زیرا با کنترل التهاب بی حسی بهتر انجام می پذیرد و بیمار درد کمتری را حس می کند. مشاهده شده است که اکثر بیماران مراجعه کننده که از قبل با پنی سیلین تزریقی در فاز آبسه جهت کنترل عفونت توسط پزشک یا دندان پزشک تجویز گردیده آبسه دندان به فاز سلولیت (مزمن) رفته تورم و درد بیمار شدت بیشتری نموده که در این حالت آبسه ای که امکان داشت از داخل دهان درناژ گردد، از فضای صورت به شكل فیستول درناژ شده و حالت ناهنجاری را ایجاد نموده است که این ناهنجاری همیشه در صورت باقی می ماند.

هفته نامه پزشكی امروز جام جم
شماره572،تاریخ1/4/ 1384


Tags: 
تعداد نمایش ها: 78737

بازگشت به فهرست


 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر