دارو در دندان پزشکی

مکانیزم اثر:  آسیکلوویر ساخت‌ DNAویروس‌ را مهار می‌کند. این‌ عمل‌ از طریق‌تبدیل‌ آسیکلوویر به‌ آسیکلوویرتری‌فسفات‌ و تداخل‌ با آنزیم‌ DNA پلیمرازویروس‌ صورت‌ می‌گیرد.
فارماکونتیک:  جذب‌ خوراکی‌ آسیکلوویرحدود 20% است‌ و به‌ مقدار وسیع‌ درمایعات‌ و بافت‌های‌ بدن‌ منتشر می‌شود.بیشترین‌ غلظت‌ آن‌ در کلیه‌، کبد و روده‌یافت‌ می‌شود. غلظت‌ آن‌ در CNS حدود50% غلظت‌ پلاسمایی‌ آن‌ است‌. متابولیسم‌آن‌ کبدی‌ است‌ و به‌طور عمده‌ از طریق‌ کلیه‌دفع‌ می‌شود. جذب‌ پوستی‌ دارو ناچیزاست‌.
مواردمصرف: آسیکلوویر در درمان‌ وپیشگیری‌ تبخال‌ ناشی‌ از ویروس‌ هرپس‌،مننژیت‌ ناشی‌ از ویروس‌ هرپس‌، پیشگیری‌و درمان‌ زونا و در درمان‌ عفونت‌ ناشی‌ ازواریسلا (آبله‌ مرغان‌) مصرف‌ می‌شود.
مقدارمصرف: خوراکی‌:
بزرگسالان‌: در درمان‌ تبخال‌ تناسلی‌مقدار 200 میلی‌گرم‌ هر 4 ساعت‌ یکبارهنگام‌ بیداری‌، 5 بار در روز و به‌ مدت‌ 10روز مصرف‌ می‌شود. برای‌ درمان‌ متناوب‌عفونت‌های‌ عودکننده‌، همین‌ مقدار به‌ مدت‌5 روز مصرف‌ می‌شود. برای‌ درمان‌فرونشاننده‌ طولانی‌ مدت‌ عفونت‌عودکننده‌، مقدار 400 میلی‌گرم‌ دو بار درروز یا 200 میلی‌گرم‌ 5 ـ 3 بار در روز به‌مدت‌ حداکثر 12 ماه‌ مصرف‌ می‌شود. دردرمان‌ زونا 800 میلی‌گرم‌ هر 4 ساعت‌هنگام‌ بیداری‌، 5 بار در روز به‌ مدت‌ 10 ـ 7روز مصرف‌ می‌شود. در درمان‌ تبخال‌مخاطی‌ ـ جلدی‌ در بیماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌سیستم‌ ایمنی‌ مقدار 400 ـ 200 میلی‌گرم‌ 5بار در روز و به‌ مدت‌ 10 روز مصرف‌می‌شود. در پیشگیری‌ از این‌ نوع‌ عفونت‌،مقدار 400 میلی‌گرم‌ هر 12 ساعت‌ مصرف‌می‌شود. در درمان‌ آبله‌ مرغان‌، 800 میلی‌گرم‌ 4 بار در روز به‌ مدت‌ 5 روز مصرف‌می‌شود. در صورت‌ وجود اختلال‌ در کارکلیه‌ مقدار مصرف‌ باید کاهش‌ یابد.
کودکان‌: در کودکان‌ 12 ـ 2 سال‌ در درمان‌آبله‌ مرغان‌ 20mg/kg تا حداکثر 800میلی‌گرم‌ در هر بار مصرف‌ 4 بار در روزبه‌ مدت‌ 5 روز مصرف‌ می‌شود.
تزریقی‌:
بزرگسالان‌: در درمان‌ تبخال‌ تناسلی‌ اولیه‌شدید، مقدار 5mg/kg سه‌ بار در روز
به‌ مدت‌ 5 روز انفوزیون‌ وریدی‌ می‌شود.در عفونت‌ تبخال‌ مخاطی‌ ـ جلدی‌ دربیماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سیستم‌ ایمنی‌،مقدار 10mg/kg ـ 5 سه‌ بار در روز و
به‌ مدت‌ 10 ـ 7 روز انفوزیون‌ وریدی‌می‌شود. در درمان‌ آنسفالیت‌ ناشی‌ ازویروس‌ هرپس‌، 10mg/kg سه‌ بار در روزبه‌ مدت‌ 10 روز و در درمان‌ زونا دربیماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سیستم‌ ایمنی‌،همین‌ مقدار به‌ مدت‌ 7 روز انفوزیون‌وریدی‌ می‌گردد. مقدار مصرف‌ در
بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌
باید تعدیل‌ گردد. حداکثر مقدار
مصرف‌ در بزرگسالان‌ 30mg/kg یا1/5g/m2 است‌.
کودکان‌: مقدار مصرف‌ در درمان‌ تبخال‌تناسلی‌ اولیه‌ شدید در کودکان‌ تا 12 سال‌،250mg/m2 سه‌ بار در روز به‌ مدت‌ 5 روزبه‌صورت‌ انفوزیون‌ وریدی‌ می‌باشد. دردرمان‌ تبخال‌ جلدی‌ ـ مخاطی‌ در کودکان‌مبتلا به‌ ضعف‌ سیستم‌ ایمنی‌، همین‌ مقداربه‌ مدت‌ 7 روز انفوزیون‌ وریدی‌ می‌شود.در درمان‌ آنسفالیت‌ ناشی‌ از ویروس‌هرپس‌ 500mg/m2 هر 8 ساعت‌ به‌ مدت‌ 10روز انفوزیون‌ می‌شود. در درمان‌ زونا دربیماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سیستم‌ ایمنی‌500mg/m2 سه‌ بار در روز و به‌ مدت‌ 7روز و در عفونت‌ تبخال‌ منتشر در نوزادان‌10mg/kg سه‌ بار در روز به‌ مدت‌ 14 ـ 10روز انفوزیون‌ وریدی‌ می‌شود. مقدارمصرف‌ در کودکان‌ بالای‌ 12 سال‌ مانندبزرگسالان‌ است‌.

کاربرد در دندان پزشکی:
هشدار:   درصورت‌وجوددهیدراتاسیون‌،اختلال‌ کار کلیه‌ یا اختلالات‌ نورولوژیک‌باید با احتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود.
موارداحتیاط:
تداخلات داروئی:
عوارض جانبی: فلبیت‌ یا التهاب‌ در محل‌تزریق‌ از عوارض‌ جانبی‌ مهم‌ و نسبتاًشایع‌ آسیکلوویر تزریقی‌ است‌. امکان‌بروز عوارض‌ کلیوی‌ بخصوص‌ بعد ازتزریق‌ سریع‌ دارو وجود دارد.
نکات قابل توصیه: 1 ـ تبخال‌ تناسلی‌ از راه‌مقاربت‌ قابل‌ انتقال‌ است‌ و مصرف‌آسیکلوویر مانع‌ از انتقال‌ نمی‌شود. ازاین‌رو حتی‌ اگر بیمار علایمی‌ نداشته‌ باشد،باید از مقاربت‌ خودداری‌ گردد.
2ـ مصرف‌ آسیکلوویر در عفونت‌ ساده‌آبله‌ مرغان‌ در کودکان‌ دارای‌ سیستم‌ایمنی‌ سالم‌ توصیه‌ نمی‌شود.
  3 ـ درمان‌ با آسیکلوویر باید بلافاصله‌ پس‌از مشاهده‌ اولین‌ علایم‌ عفونت‌ تبخالی‌ آغازشود.
4 ـ شکل‌ تزریقی‌ دارو باید به‌صورت‌انفوزیون‌ وریدی‌ مصرف‌ شود. داروحداقل‌ باید طی‌ یکساعت‌ انفوزیون‌ شود.
5 ـ از تزریق‌ عضلانی‌ و زیرجلدی‌ شکل‌تزریقی‌ باید خودداری‌ شود.
6ـ هنگام‌ مصرف‌ دارو، جهت‌ جلوگیری‌ ازبروز عوارض‌ کلیوی‌، باید به‌ مقدار کافی‌مایعات‌ مصرف‌ شود.
8 ـ ناحیه‌ ضایعه‌ دیده‌ باید به‌صورت‌خشک‌ و تمیز نگهداری‌ شده‌ و برای‌جلوگیری‌ از آلوده‌ کردن‌ سایر نقاط بدن‌ یاانتقال‌ عفونت‌ به‌ دیگران‌، هنگام‌ مصرف‌کرم‌ دارو باید از دستکش‌ پلاستیکی‌استفاده‌ گردد.
مصرف در آبستنی:
مصرف در شیردهی:

بازگشت به فهرست



دارو در دندانپزشکی