مکانیزم اثر: این‌ دارو از طریق‌ تحریک‌گیرنده‌های‌ بتا ـ دو آدرنرژیک‌ در ریه‌ها،موجب‌ شل‌شدن‌ عضله‌ صاف‌ نایژه‌ و درنتیجه‌ کاهش‌ اسپاسم‌ نایژه‌، افزایش‌ظرفیت‌ حیاتی‌، کاهش‌ حجم‌ ذخیره‌ تنفسی‌،و کاهش‌ مقاومت‌ راه های‌ تنفسی‌ می‌شود.متاپروترنول‌ همچنین‌ آزادشدن‌ هیستامین‌ناشی‌ از تحریک‌ آنتی‌ژن‌ را مهار می‌کند.
فارماکونتیک: حدود 40 درصد مقدارمصرفی‌ به‌صورت‌ خوراکی‌ از دستگاه‌گوارش‌ جذب‌ می‌گردد. شروع‌ اثر داروبه‌دنبال‌ تجویز خوراکی‌ حدود یک‌ ساعت‌ وطول‌ اثر دارو بیش‌ از 4 ساعت‌ می‌باشد.متابولیسم‌ دارو کبدی‌ است‌.
مواردمصرف: متاپروترنول‌ در درمان‌علامتی‌ آسم‌ نایژه‌ای‌، اسپاسم‌ نایژه‌ای‌برگشت‌پذیر که‌ همراه‌ با التهاب‌ نایژه‌هامی‌باشد و نیز آمفیزم‌ ریوی‌،برونشیکتازی‌ و سایر بیماری‌های‌ ریوی‌انسدادی‌ مصرف‌ می‌شود.
مقدارمصرف: خوراکی‌:
بزرگسالان‌: برای‌ گشادکردن‌ نایژه‌ها،
20 میلی‌گرم‌ 4ـ3 بار در روز تجویزمی‌شود.
کودکان‌: سنین‌ 9ـ6 سال‌ و یا در کودکانی‌باوزن‌ کمتر از 27 کیلوگرم‌، 10 میلی‌گرم‌4ـ3 بار در روز و در کودکان‌ 9 سال‌ به‌بالابا وزن‌ 27 کیلوگرم‌ و بیشتر، مشابه‌ افرادبالغ‌ تجویز می‌شود.
تزریقی‌:
بزرگسالان‌ و کودکان‌ بالای‌ سن‌ 6 سال‌:ابتدا 0/5 میلی‌گرم‌ به‌صورت‌ داخل‌عضلانی‌ تزریق‌ می‌شود و در صورت‌ نیاز،پس‌ از نیم‌ ساعت‌، این‌ مقدار تکرار
می‌شود.
کودکان‌: در کودکان‌ باسن‌ کمتر از 6 سال‌،0/25 میلی‌گرم‌ به‌صورت‌ داخل‌ عضلانی‌تزریق‌ می‌گردد.
موارد منع‌ مصرف‌: این‌ دارو در افراد مبتلابه‌ آریتمی‌ قلبی‌ و یا با تاکیکاردی‌، نارسایی‌احتقانی‌ قلب‌، بیماری‌ عروق‌ کرونر، زیادی‌فشار خون‌، اختلالات‌ تشنجی‌، دیابت‌،پرکاری‌ تیروئید و فئوکروموسیتوم‌ نبایدمصرف‌ شود.
کاربرد در دندان پزشکی:
هشدار: 1 ـ در مبتلایان‌ به‌ اختلالات‌تشنجی‌، باید با احتیاط مصرف‌ شود.
2 ـ مصرف‌ مقادیر بیش‌ از حد دارو،به‌ویژه‌ در افرادی‌ که‌ زمینه‌ اختلالات‌ریتم‌ قلب‌ دارند و یا از دیورتیک‌ وگلیکوزیدهای‌ دیژیتالی‌ استفاده‌ می‌نمایند،ممکن‌ است‌ موجب‌ کاهش‌ پتاسیم‌ خون‌گردد.
موارداحتیاط:
تداخلات داروئی:چنانچه‌ متاپروترنول‌ بامقادیر زیاد، قبل‌ و یا در مدت‌ کوتاهی‌ پس‌از بیهوشی‌ با کلروفرم‌ یا هالوتان‌ تجویزگردد، خطر بروز آریتمی‌ شدید بطنی‌ را بالامی‌برد. انفلوران‌، ایزوفلوران‌ نیز چنین‌اثری‌ دارند. ترکیبات‌ ضدافسردگی‌ سه‌حلقه‌ای‌ اثرات‌ متاپروترنول‌ را بر روی‌سیستم‌ عروقی‌ تقویت‌ می‌کنند. تجویزهمزمان‌ مسددهای‌ گیرنده‌ بتاآدرنرژیک‌،علاوه‌ بر مهار متقابل‌ اثرات‌ درمانی‌ دوگروه‌ دارویی‌، موجب‌ ضدیت‌ با اثرگشادکنندگی‌ نایژه‌ای‌ متاپروترنول‌می‌شود. تجویز توام‌ دارو با محرک‌های‌CNS موجب‌ تحریک‌ اضافی‌ CNS و افزایش‌اثرات‌ جانبی‌ این‌ داروها می‌گردد. استفاده‌همزمان‌ از گلیکوزیدهای‌ قلبی‌ و لوودوپانیز خطر آریتمی‌ قلبی‌ را افزایش‌ می‌دهد.متاپروترنول‌ اثرات‌ ضدآنژین‌ نیترات‌ها راکم‌ می‌کند. تجویز توام‌ ریتودرین‌ و سایرمقلدهای‌ سمپاتیک‌ بااین‌ دارو، اثرات‌درمانی‌ و عوارض‌ جانبی‌ هر دو گروه‌ رازیاد می‌کند. هورمونهای‌ تیروئیدی‌ نیز اثرداخلی‌ متقابل‌ با متاپروترنول‌ دارند. اثرات‌گزانتین‌ها در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ بااین‌ دارو، بر  CNSتشدید شده‌ و آثار سمی‌اضافی‌ بروز می‌نماید.
عوارض جانبی: احساس‌ ناراحتی‌ یا درد درقفسه‌ سینه‌، احساس‌ سرما و یا تب‌، تشنج‌،اغتشاش‌ شعور، ضربانات‌ سریع‌ قلب‌،سردرد، افزایش‌ فشارخون‌، تهوع‌ واستفراغ‌، اشکال‌ در تنفس‌، ضربانات‌آهسته‌ قلب‌، رعشه‌، اضطراب‌ غیرمعمول‌،عصبانیت‌، بیقراری‌، بزرگ‌شدن‌ غیرطبیعی‌مردمک‌ چشم‌، تاری‌ دید، سرد و رنگ‌پریدگی‌ پوست‌، ضعف‌، ضربانات‌ نامنظم‌قلب‌، گرفتگی‌ عضلانی‌، تغییرات‌ خلق‌ و خوو نیز احساس‌ طعم‌ ناخوشایند در دهان‌ ازعوارض‌ جانبی‌ مهم‌ دارو هستند.
نکات قابل توصیه:1 ـ در صورت‌ بروزاشکال‌ در تنفس‌ و تداوم‌ یا بدترشدن‌ آن‌،فوراً به‌پزشک‌ مراجعه‌ شود.
2 ـ در صورت‌ نیاز به‌استفاده‌ همزمان‌ ازآئروسل‌های‌ کورتیکوستروئیدی‌ و یاایپراتروپیوم‌ بهتر است‌ متاپروترنول‌ مدتی‌قبل‌ از داروی‌ دیگر استفاده‌ شود.
3 ـ دارو باعث‌ ایجاد طعم‌ ناخوشایندی‌ دردهان‌ می‌شود.
مصرف در آبستنی:
مصرف در شیردهی:

برچسپ: 
تعداد نمایش ها: 3896
Brand Names: 
Alupent
Metaprel
Metaproterenol Sulfate

بازگشت به فهرست