مکانیزم اثر: آتراکوريوم‌ بااستيل‌کولين‌ دراتصال‌ به‌گيرنده‌های کولينرژيک‌ صفحه‌محرکه‌ انتهايی رقابت‌ و بامهار انتقال‌عصبی، پاسخ‌ صفحه‌ محرکه‌ انتهايی به‌استيل‌کولين‌ را کاهش‌ میدهد و باعث‌ فلج‌عضلات‌ اسکلتی می شود.
فارماکونتیک: نيمه‌ عمر دفع‌ دارو 20 دقيقه‌است‌. زمان‌ رسيدن‌ به‌حداکثر اثر دارو10ـ1/7 دقيقه‌ است‌. دفع‌ دارو کليوی وصفراوی است‌. بعد از تزريق‌ دارو دربيهوشی متعادل‌، 25 درصد پاسخ‌ پرشی عضلات‌ در 45ـ35 دقيقه‌ و 95 درصد پاسخ‌در 70 ـ 60 دقيقه‌ به‌ حالت‌ عادی بازمی گردد. در بيهوشی متعادل‌ 30 دقيقه‌ ودر بيهوشی استنشاقی 40 دقيقه‌ بعد ازشروع‌ هوشيابی 95 درصد پاسخ‌ عضلانیبه‌حالت‌ عادی باز می گردد.
مواردمصرف: آتراکوريوم‌ به‌عنوان‌ داروی کمک‌ بيهوشی برای شل‌ کردن‌ عضلات‌ و تسهيل‌ کنترل‌ بيمار طی تنفس‌ مصنوعی مکانيکی مصرف‌ می شود. همچنين‌ برای لوله‌گذاری داخل‌ نای و جراحی هايی که‌نسبتاً طولانی مدت‌ هستند و شل‌شدن‌عضلات‌ در آنها ضرورت‌ دارد، به‌کار می رود. همچنين‌ در درمان‌ کاهش‌ شدت‌انقباضات‌ عضلانی ناشی از حملات‌تشنجی مصرف‌ شده‌ است‌.
مقدارمصرف: بزرگسالان‌: ابتدا به‌صورت‌ وريدی0/5mg/kg ـ 0/4 يا در بيمارانی که‌آزادشدن‌ هيستامين‌ در آنها خطرناک‌
است‌ 0/4mg/kg ـ 0/3 تزريق‌ آهسته‌ و يا در نوبتهای منقسم‌ در يک‌ دقيقه‌ مصرف‌ می شود. در بيمارانی که‌ باانفلوران‌ يا ايزوفلوران‌ بيهوش‌ شده‌اند0/35mg/kg ـ 0/25 تزريق‌ می شود. ميزان‌اين‌ کاهش‌ با هالوتان‌ کمتر است‌. در موردبيمارانی که‌ به‌منظور لوله‌گذاری داخل‌ نایتحت‌ بيهوشی متعادل‌، سوکسينيل‌ کولين‌دريافت‌ کرده‌اند، مقدار 0/4 mg/kg ـ 0/3تزريق‌ می شود. در صورت‌ استفاده‌ ازبيهوش‌کننده‌ قويتر مقدار کمتری دارومورد نياز است‌. اثرات‌ سوکسينيل‌ کولين‌که‌ بااستفاده‌ از يک‌ تحريک‌کننده‌ اعصاب‌محيطی اندازه‌گيری می شود، قبل‌ ازمصرف‌ آتراکوريوم‌ بايد از بين‌ رفته‌ باشد.به‌عنوان‌ مقدار مصرف‌ مکمل‌ به‌صورت‌وريدی mg/kg 0/1 ـ 0/08، 45 ـ 12 دقيقه‌بعد از مصرف‌ اوليه‌ بکار میرود. سپس‌ هر25 ـ 15 دقيقه‌ برحسب‌ نياز و يا انفوزيون‌وريدی به‌ميزان‌ 0/5 mg ـ 0/3 (پس‌ ازبرطرف‌ شدن‌ اثر مصرف‌ وريدی اوليه‌دارو) بکار میرود. در بيهوشی متعادل‌mg/kg/min 0/1 ـ 0/009 به‌کار میرود تازمانی که‌ ميزان‌ بلوک‌ عصبی ـ عضلانیبه‌دست‌ آيد، سپس‌ سرعت‌ انفوزيون‌براساس‌ نياز و پاسخ‌ بيمار تنظيم‌ می شود. عموماً بيماران‌ به‌مقادير0/009mg/kg/min ـ 0/005 پاسخ‌ میدهند.در حاليکه‌ بعضی بيماران‌ به‌0/002mg/kg/min و يا mg/kg/min 0/015نياز دارند. در بيمارانی که‌ با انفلوران‌ ياايزوفلوران‌ بيهوش‌ شده‌اند ميزان‌انفوزيون‌ به‌ 33% کاهش‌ میيابد و درمواردی که‌ از هالوتان‌ استفاده‌ شود اين‌کاهش‌ کمتر است‌. در بای پس‌ قلبی به‌دليل‌هيپوترمی سرعت‌ انفوزيون‌ تا 50 درصدکاهش‌ می يابد.
کودکان‌: در کودکان‌ يک‌ ماهه‌ تا دو ساله‌ که‌با هالوتان‌ بيهوش‌ شده‌ باشند ابتدا0/4mg/kg ـ 0/3 و در کودکان‌ دو ساله‌ وبالاتر مقدار مصرف‌ مثل‌ بزرگسالان‌ است‌.دفعات‌ مصرف‌ مقدار نگهدارنده‌ ممکن‌است‌ بيشتر از بزرگسالان‌ باشد.
کاربرد در دندان پزشکی:
هشدار: 1 ـ بامحلول های قليايی (مثل‌باربيتورات‌ تزريقی) مخلوط نشود چون‌غيرفعال‌ شده‌ و رسوب‌ مینمايد. همچنين‌بامحلول‌ رينگر لاکتات‌ رقيق‌ نشود چون‌تخريب‌ دارو سريعتر صورت‌ می گيرد.
2 ـ در بيمارانی که‌ آزادشدن‌ هيستامين‌ممکن‌ است‌ خطرناک‌ باشد، بيماری عصبی عضلانی، اختلالات‌ شديد الکتروليت‌ ياکارسينوما، مقدار مصرف‌ دارو، به‌دليل‌افزايش‌ انسداد عصبی ـ عضلانی و مشکل‌در هوشيابی، بايد کاهش‌ يابد. مصرف‌زياد دارو ممکن‌ است‌ باعث‌ آزادشدن‌ناگهانی هيستامين‌ شود.
3 ـ تزريق‌ سريع‌ داخل‌ وريدی و يا مقاديرزياد دارو ممکن‌ است‌ باعث‌ کاهش‌ فشارخون‌ شود.
4 ـ مصرف‌ مقادير بيش‌ از حد دارو ممکن‌است‌ منجر به‌ضعف‌ مداوم‌ تنفسی يا آپنه‌ وکلاپس‌ قلبی عروقی شود. برای به‌حداقل‌رساندن‌ خطر مصرف‌ بيش‌ از حد، توصيه‌می شود از يک‌ تحريک‌کننده‌ اعصاب‌محيطی، برای پيگيری پاسخ‌ بيمار به‌دارواستفاده‌ شود.
موارداحتیاط:
تداخلات داروئی:دارو با آمينوگليکوزيدها، بی حس‌کننده‌های موضعیتزريقی، کاپرئومايسين‌، خون‌ سيتراته‌،کليندامايسين‌، لينکومايسين‌،پلیميکسين‌ها، پروکائين‌ آميد، کينيدين‌ واپيوئيدها تداخل‌ دارد.
عوارض جانبی: کاهش‌ فشارخون‌،قرمزشدن‌ پوست‌، گلودرد ولارنگواسپاسم‌ از عوارض‌ جانبی مهم‌ ونسبتاً شايع‌ دارو می باشند.
نکات قابل توصیه:1 ـ دارو از راه‌ وريدی تزريق‌ شود چون‌ از راه‌ عضلانی ممکن‌است‌ باعث‌ تحريک‌ بافت‌ شود.
2 ـ دارو اثر شناخته‌ شده‌ای روی هوشياری يا آستانه‌ درد ندارد بنابراين‌به‌عنوان‌ داروی کمکی در جراحی، بايدمقدار کافی از داروی بيهوشی در دسترس‌باشد.
3 ـ در هيپوترمی طول‌ و شدت‌ اثر داروافزايش‌ میيابد.
4 ـ دارو نمی تواند مانع‌ براديکاردی ناشیاز بيهوش‌کننده‌ها يا ضددردهای مخدرشود، لذا بامصرف‌ توام‌ آتراکوريوم‌براديکاری ممکن‌ است‌ بروز کند. مصرف‌دارو در بيماران‌ قلبی مبتلا به‌تاکيکاردی،کم‌خطر است‌.
5 ـ مقدار مصرف‌ دارو در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با بيهوش‌کننده‌های عمومی مثل‌اتر، انفلوران‌ و ايزوفلوران‌ بايد به‌ 50 ـ33درصد کاهش‌ يابد يا مقدار مصرف‌ آن‌ بايدتوسط يک‌ تحريک‌کننده‌ اعصاب‌ محيطی تعيين‌ شود. ميزان‌ اين‌ کاهش‌ با هالوتان‌کمتر است‌.
مصرف در آبستنی:
مصرف در شیردهی:

برچسپ: 
تعداد نمایش ها: 5433
Brand Names: 
Atracurium Besylate
Tracrium
دسته دارویی: 
Musculoskeletal Drugs

بازگشت به فهرست