مقالات همایش ها | پایان نامه ها | پژوهش-ترجمه | آزمون ها

بررسی اثر روش های مختلف جدا سازی (Debonding) بر ابعاد براکت های ارتدنسی

279
بررسی اثر روش های مختلف جدا سازی (Debonding) بر ابعاد براکت های ارتدنسی‏
دکترلادن اسلامیان
دکتر بهنام اسلامی
دکتر پژمان هادی صادق

هدف از این تحقیق تعیین اثر سه روش مختلف Debonding بر بیس و ابعاد Wing های براکت های فلزی سه شرکت معتبر تولید کننده براکت می باشد. 108 براکت استاندارد Edgewise، با Solt 022/0 اینچ، به طور مساوی از سه شرکت (AO) American Orthodotics، 3M Unitek و Dentaurum بر روی دندان های پر مولر بالا و پایین که به جهت درمان ارتدنسی extract شده و در گچ استون قرار داده شده بودند، باند گردیدند. در Solt نیمی از براکت ها وایر روند 018/0 (به جهت ایجاد تشابه به مراحل پایانی درمان ارتدنسی) به وسیله Elastomeric module قرار داده شد. دندان ها در آب 37 درجه سانتیگراد قرار داده شده و پس از 48 ساعت با سه روش جداسازی براکت در جهت مزیودیستالی از ناحیه بیس، در جهت اکلوزو جینجیوالی با تکیه یک لبه پلایر بر سطح اکلوزال دندان و اعمال نیرو با زاویه 45 در جه به سمت خارج و بالاخره استفاده از پلایر LODI، (اعمال نیرو به کمک یک حلقه سیمی بر یک wing)براکت ها از دندان ها جدا گردیدند. از استریو میکروسکوپ Olympus با بزرگ نمایی 20* و نرم افزار Adobe Photo-Shop برای اندازه گیری ابعاد براکت ها قبل و بعد از جداسازی کمک گرفته شد. تغییرات براکت ها به طور ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک (عرض solt، عمق solt و عرض براکت) مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده از 106 براکت (2 براکت به علت روش اشتباه جداسازی از تحقیق خارج گردیدند) جدا شده از دندان ها به صورت زیر بود:
روش جدا کردن براکت از ناحیه بیس برای براکت های مش دار شرکت های AO و Dentaurum نسبتا آسیب زا بوده (21%) و تغییرات ایجاد شده در بیس، با چشم غیر مسلح قابل تشخیص بودند. میانگین عرض solt براکت ها پس از Debonding افزایش نه چندان قابل ملاحظه ای از لحاظ کلینیکی یافته و در این میان براکت های شرکت Dentaurum از دو شرکت دیگر بیشتر دچار تغییر شدند (01/0 >P). البته این تغییرات همراه با افزایش عرض solt در طی Recycling باعث کاهش در Torque مؤثر براکت ها (بین 14-0 درجه) خواهد شد.
اگر چه تفاوتی بین این تغییرات ایجاد شده در عرض solt براکت ها به وسیله روش های مختلف جداسازی دیده می شود ولی این تفاوت ها معنی دار نبودند.
میانگین عمق solt براکت ها پس از جداسازی به میزان مختصری افزایش نشان داد که بیشترین میزان آن در براکت های شرکت 3M مشاهده گردید (05/0>P) ولی در مجموع تغییرات عمق solt هیچ گونه اهمیت کلینیکی نداشت.
میانگین عرض براکت ها نیز به میزان غیر قابل ملاحظه ای از نظر کلینیکی پس از جداسازی، کاهش یافته و این کاهش در براکت های شرکت Dentaurum از دو شرکت دیگر بیشتر بوده (01/0>P) و به علاوه روش های جداسازی نیز در این مورد بر تنوع براکت ها اثر متقابل داشته (001/0>P) به طوری که براکت های شرکت Dentaurum با روش جداسازی اکلوزو جینجیوالی بیشترین کاهش را در عرض خود نشان دادند.
وجود سیم 018/0 اینچ روند در solt براکت ها هنگام جداسازی نیز تأثیری بر تغییرات ایجاد شده در ابعاد براکت در هیچ یک از شرکت ها و روش های جداسازی مختلف نداشت.
در مجموع 8 براکت پس از Debonding غیر قابل استفاده گردیدند که 7 براکت (4 براکت از شرکت AO و 3 براکت از شرکت Dentunrum) با روش جداسازی براکت از بیس و یک براکت (از شرکت 3M به علت بسته شدن wing) با روش اکلوزو جینجیوالی از دندان ها جدا شده بودند و پلایر LODI هیچ براکتی را غیر قابل استفاده ننمود اگر چه با این روش solt یک براکت از شرکت AO به 021/0 اینچ و solt چند براکت از شرکت Dentaurum به 024/0 اینچ تبدیل گردیدند.
در مجموع باید گفت که برای براکت های مش دار شرکت های AO و Dentaurum روش های جداسازی براکت از wing مناسب تر بوده و در این میان روش اعمال نیروی 45 درجه در جهت اکلوزو جینجیوالی با تکیه بر سطح اکلوزالی دندان بهترین روش می باشد و برای براکت های Integral شرکت 3M Unitek روش جدا کردن براکت از بیس مطمئن ترین روش می باشد. در ضمن استفاده از پلایر LODI نیز برای براکت های هر سه شرکت روش بسیار مناسبی می باشد.
This study was performed with the objective of defining the effect of three methods of debonding on dimentions of metal brackets of three different companies. 108 standard edgewise brackets (with 22 mil slot system) , equally from three companies; American Orthodontics (AO), 3M Unitek, Dentaurum; were bonded on facial surface of extracted intact upper and lower premolars due to orthodontics (Extracted teeth were already fixed in stone gypsum). In slot of half of brackets, 18 mil round wire with the help of elastomeric module was engaged. Teeth were put in 37 C water and after 48 hrs, brackets were debonded with three methods respectively: (1) Cutting bracket base mesiodistally with slitting plier; (2) Applying peeling type force with 45 degrees angle outwardly by bracket removing plier ; and (3) Debonding with the help of lift Off Debracketing Instrument (LODI).
Bracket distortion was evaluated with macroscopic and microscopic methods (slot width, slot depth , bracket width). Olympus stereomicroscope (x 20 magnification) and Adobe photoshop software were used for measuring dimentions of brackets. Results derived from 106 brackets are as follows (2 brackets due to faulty method of debonding were excluded) :
Cutting brackets from bases is destructive for foil mesh bases of AO, Dentaurum brackets (21%) and base distortions were distinguishable with un armed eyes.
Mean slot width of brackets after debonding were increased (not clinically significant) and Dentaurum brackets had the most changes (P < 0.01). Of course these changes with the increase in slot width after recycling can decrease the efficiency of brackets in applying effective torque (between 0 to 14 degrees).
Although some differences were observed in changes in slot widths of brackets after different methods of debonding but these differences were not significant.
Mean slot depth of brackets after debonding was increased; with the most observed in 3M brackets (P< 0.05) but these changes were not clinically significant.
Mean bracket width was decreased with the most observed in Dentaurum brackets (P<0.01) and peeling type force on these brackets (P<0.001). Changes in bracket width also were not significant clinically.
Presence of 18 mil round wire in bracket slots, have no effect on changes observed after different methods of debonding in different brackets.
8 brackets after debonding were irreversibly destroyed. 7 brackets were debonded with cutting method (4 AO brackets, 3 Dentaurum brackets) and one (3M bracket) was debonded with peeling type force. LODI didnot destroyed any of brackets irreversibly but slot of one AO bracket and some Dentaurum brackets with this plier changed to 21 and 24 mil respectively.
In Conclusion, for AO and Dentaurum foil mesh brackets, best method for debonding was applying a peeling type force with 45 degrees outwardly and for 3M Unitek integral brackets, cutting bases mesiodistally was the best method. Using LODI for one time debonding is an acceptable method for all different brackets.

اسلاميان. هادي


Preview image: 
موضوع:  ارتودنسی
مواد دندانی
Level:  Postgraduate

بازگشت به فهرست