برای دیدن عناوین قوانین مختلف، لطفاً اینجا کلیک کنید

جراحی دهان - مفاهیم قانونی که بر مسؤولیت تأثیر گذار است

جراحی دهان و فک و صورت نوین

مفاهیم قانونی که بر مسوولیت تاثیر گذار است
برای درک مسؤولیت دندان پزشک در مورد risk management، لازم است که مواردی از مفاهیم قانونی که وابسته به حرفه دندان پزشکی است را بررسی کنیم. به طور کلی درمان غلط را به عنوان قصور و اهمال حرفه ای در نظر می گیرند. اهمال حرفه ای زمانی پیش می آید که درمان انجام شده توسط  دندان پزشک با استانداردهای مراقبت که توسط دیگر دندان پزشکان در همین شرایط انجام می شود، مطابقت نداشته باشد. در بیشتر ایالت ها درمان استاندارد به درمانی گفته می شود، که دندان پزشک مجرب، باسواد و تجربه دار بتواند در همان شرایط ارائه دهد. اکثر ایالت ها با درمان های بین المللی متخصصین دندان پزشک موافق می باشند. درمان غلط زمانی اتفاق می افتد که بیمار ثابت کند که دندان پزشک کمترین حد درمان و مراقبت را نیز نتوانسته انجام دهد و باعث آسیب به بیمار شده است.
در اکثر موارد سوء درمان، بیمار باید 4 اصل مربوط به دعوی سوء درمان را اثبات کند. 1) درمان استاندارد قابل اجرا (عوارض قانونی)، 2) نقص استانداردهای درمان و مواظبت، 3) آسیب و 4) عامل آسیب نقص استانداردها بوده است. مسؤولیت اثبات سوء درمان بر عهده شاکی (بیمار) می باشد. بیمار باید با دلایل موثق چهار اصل دعوی را اثبات کند.
در ابتدا باید ارتباط حرفه ای بین دندان پزشک و بیمار قبل از عوارض قانونی و یا الزام به انجام درمان مناسب وجود داشته باشد. رابطه را می توان از طریق قبول کردن بیمار توسط دندان پزشک و شروع درمان اثبات کرد. ثانیاً نقص استانداردها و یا شکست در انجام درمانی که مطابق استانداردهای درمان و مراقبت است باید اثبات شود. این استانداردها دندان پزشک را مجبور به انجام بالاترین سطح درمان که توسط مجربترین دندان پزشکان و یا درمانی که در دانشکده دندان پزشکی تدریس شده، نمی کند. استاندارد درمان و مراقبت به معنی common denominator می باشد به این معنی که درمانی که اکثر دندان پزشکان تحت همان شرایط انجام می دهند. ثالثاً باید ثابت شود که عدم توانایی دندان پزشک در فراهم کردن استانداردهای درمان و مراقبت باعث ایجاد آسیب به بیمار بوده است. رابعاً، اشکال آسیب دیده باید به اثبات برسد.
دندان پزشک مسؤولیتی در قبال ریسک ذاتی درمان هایی که در غیاب اهمال و قصور باشد ندارد. به طور مثال، دندان پزشک مسؤولیتی نسبت به بی حسی لب پس از خارج کردن درست مولر سوم که یکی از عوارض شناخته شده می باشد را ندارد. دندان پزشک می تواند از نظر قانونی در زمانی مسئول چنین عملی باشد که بیمار ثابت کند بی حسی به علت اهمال دندان پزشک رخ داده است (به طور مثال بی حسی در اثر برش بی دقت استفاده بی دقت، از فرز و یا وسایل دیگر به وجود آمده).
اخیراً شکایات متعددی باعث متهم شدن دندان پزشک به نقص پیمان بوده است. این اتهام مربوط به روابط شغلی تجاری می باشد و در مورد جدال بین بیمار و دندان پزشک نمی باشد. اگر چه بعضی از دادگاه ها معتقدند که بیمار و دندان پزشک ممکن است پیمانی توافقی در مورد درمان و و به دست آوردن نتیجه مورد نظر داشته باشند و هر گونه ناتوانی در رسیدن به آن نقص پیمان محسوب می شود.
در اکثر ایالت ها ارائه دلیل باید به صورت کتبی باشد و دلایلی مانند تحول دندان پزشک یا ضمانت او در صورتی مورد قبول است که کتبی باشد.
فشارهای تجاری بعضی اوقات سبب نوشتن آگهی هایی می شود که می توان آن ها را به عنوان نتایج تضمین شده تفسیر کرد. بیماری که مشکل جویدن پس از دریافت یک دنچر جدید دارد، اگه به قول او داده شده بود که می تواند غذای خاص را بدون مشکل بخورد، می توان این وعده ها را به عنوان نقض پیمان در نظر گرفت. عدم رضایت از عملکرد و یا زیبای معمولاً مربوط به توقعات غیر منطقی می باشد و بعضی اوقات در نتیجه ارتباط غیر مؤثر و یا فروشندگی مفرط است.
قانون محدویت زمان کمی را جهت یک دعوی سوء درمان بر علیه دندان پزشک فراهم می کند. به هر حال این محدودیت در بین ایالت های مختلف متفاوت است. در بعضی ایالت ها قانون محدودیت، از زمان رخ دادن واقعه شروع می شود. در ایالت های دیگر قانون محدودیت تا مدت زمان کوتاهی پس از کشف سوء درمان گسترش می یابد.
فاکتورهای متعدد دیگری قانون محدودیت را در ایالت های دیگر گسترش می دهند. که شامل کودکان زیر 18 سال و یا سن بلوغ، پنهان کردن حیله گرانه بی دقتی درمان به وسیله دندان پزشک و یا جاگذاشتن غیر درمانی اجسام خارجی در بدن (همانند فرز شکسته یا فایل).


مبنا: 
وزارت

بازگشت به فهرست