برای دیدن عناوین قوانین مختلف، لطفاً اینجا کلیک کنید

جراحی دهان - رضایت نامه

جراحی دهان و فک و صورت نوین - ملاحظات پزشکی قانونی  
 
رضایت نامه (Informed Consent )
برای فراهم کردن بهترین کیفیت درمان، رابطه مؤثر و سازگاری خوب باید از اجزاء استاندارد مدیریت مطب باشد. دندان پزشکان نه تنها در مورد اهمال در درمان مورد مطالبه قرار گیرند بلکه در مورد عدم آگاهی دادن به بیمار در مورد درمان و آگاه کردن او از طرق جایگزین، مزیت ها، مخاطره ها و عوارض هر کدام نیز می توانند مورد اتهام باشند. در واقع، در بعضی از ایالت ها، درمان بدون آگاهی دادن مناسب موجب بازخواست دندان پزشک می گردد.
مفهوم Informed Consent این است که بیمار حق اطلاع از مخاطرهای محتمل و عوارض وابسته به درمان را دارد. این اطلاعات بیمار را قادر می سازد که آیا درمان مورد نظر را انتخاب کند و یا مورد دیگری را انتخاب کند. اگر بیمار را قادر می سازد که آیا درمان مورد نظر را انتخاب کند و یا مورد دیگری را انتخاب کند. اگر بیمار به طور مناسب از مخاطره ها و عوارض مربوط به درمان در صورت عدم اهمال آگاه شود، دندان پزشک از نظر قانونی مسئول نمی باشد. بدین ترتیب، دندان پزشک در صورتی که مخاطره های مربوط به درمان پس از شکست دندان پزشک در بدست آوردن رضایت عمل تفهیم شده بیمار اتفاق افتد، مسئول می باشد. اساس مسؤولیت دندان پزشک در مقابل بیمار عدم فرصت ندادن به بیمار در رد کردن درمان پس از آگاه کردن او از ریسک های مربوط به درمان و درمان های جایگزین می باشد.
مفهوم فعلی رضایت نامه ( informed Consent) دادن اطلاعات ضروری به بیمار جهت به دست آوردن رضایت و یا امضای بیمار برای عمل می باشد.
علاوه بر انجام دادن التزامات قانونی، به دست آوردن رضایت نامه مناسب از بیمار مزیت کلیسنین را از طرق متعدد بیان می کند. در ابتدا، بیمار آگاه شد که طبیعت مشکل را درک می کند. و انتظارات منطقی از دندان پزشک داردکمتر دست به اقامه دعومی می زند. ثانیاً داشتن رضایت نامه ثبت شده، باعث جلوگیری از دعاوی بیهوده مبنی بر سوء تفاهم و انتظارات غیر منطقی می شود. در نهایت، به دست آوردن رضایت نامه به دندان پزشک فرصت ایجاد رباطه بهتری را با بیمار به وجود آوردن علاقه شخصی بیشتری در بیمار می شود.
موارد مورد نیاز برای رضایت نامه در ایالت های مختلف، متفاوت می باشد. اولاً رضایت نامه را باید برای بیمارانی که در نتیجه عمل دچار آسیب بدنی یا مرگ می شوند تهیه کرد. بحث در مورد عوارض کوچک و غیر ترقبه که به طور نادر و کم پس از درمان ها ایجاد می شوند ضروری نمی باشد. اگر چه در بعضی از ایالت ها دندان پزشک را موظف به بیان کلیه خطرات احتمالی می کند.
در ایالت های متعددی دندان پزشک موظف به کسب رضایت بیمار می باشندو مسؤولیت کامل را نمی توانند محول کنند. اگر چه، پرسنل مطب می توانند برگه رضایت نامه را ارئه کنند، ولی دندان پزشک نیز باید درمان مورد نظر، جایگزین ها مخاطره و مزیت های هر کدام را برای بیمار شرح دهند. همچنین دندان پزشک باید جهت جواب دادن به سؤال ها حاضر باشد. اگر چه در بسیاری از ایالت ها الزامی نیست ولی گرفتن رضایت کتبی از بیمار در درمان های گسترده و تهاجمی قابل توصیه می باشد. والدین یا ولی بیمار در مورد بیماران نابالغ رضایت دهند و امضا کنند.
همچنین رضایت ولی قانونی در مورد بیماران عقب مانده ذهنی و غیر صلاحیت دار را باید کسب کرد. در بعضی از مناطق کشور، بهتر است که فرم رضایت نامه به زبان دیگری نیز فراهم باشد و یا فردی که به زبان های مختلفی وارد باشد در مطب حضور داشته باشد.
گرفتن رضایت نامه 3مرحله دارد: 1) بحث و گفتگو 2) نوشتن رضایت و 3) درج کردن آن در پرونده بیمار. هنگام گرفتن رضایت نامه، کلینسین باید بی پرده و شفاف با بیمار صحبت کند و اطلاعاتی را در هفت مورد به دست آورد: 1) مشکل اختصاصی موجود 2) درمان پیشنهادی 3) تأثیرات جانبی معمولی و پیش بینی شده 4) عوارض احتمالی و درصد وقوع آن ها، 5) بی حسی 6) درمان های جایگزین و 7) تردید در مورد پایان درمان و علاوه بر آن فرمی راجع به عدم ضمانت کامل درمان.
این اطلاعات باید طوری فراهم شود که بیمار مشکلی در درک آن نداشته باشد. استفاده از فیلم های ویدیویی جهت شرح عمل های جراحی و دندانی و مزیت ها و ریسک های نیز مفید می باشد. این اعمال را می توان جزو روند گرفتن رضایت نامه از بیمار را انجام داد ولی نباید جایگزین گفتگوی مستقیم بیمار با دندان پزشک شود. همچنین باید به بیمار فرصت سؤال کردن را نیز داد.
پس از انجام گفتگو، بیمار باید برگه رضایت نامه نوشته شده را امضاء کند. رضایت نوشته شده باید به طور قابل فهم و ساده ای خلاصه شده باشند. برخی ایالت ها اطلاعاتی که بر روی فرم رضایت نامه نباشد را مواردی که دربارۀ آن بحث نشده در نظر می گیرد. همچنین باید ذکر شود که بیمار می تواند به زبان انگلیسی صحبت کند. و بنویسد، در غیر این صورت فرم رضایت نامه باید به زبان بیمار ترجمه شود. برای اطمینان از فهم بیمار از هر پاراگراف رضایت نامه، دندان پزشک باید بیمار را وادار به نشان دادن آغاز هر پاراگراف بر روی فرم کند.
در پایان گفتگو بیمار، دندان پزشک و حداقل یک شاهد باید فرم رضایت نامه را امضا کنند. در مورد بیماران نابالغ در صورتی می توانند رضایت نامه خود را امضا کننده که ازدواج کرده یا باردار باشند. قبل از قبول کردن بیمار، آیین نامه محلی باید بررسی شود.
سومین و آخرین مرحله از روند گرفتن رضایت نامه نگهداری رضایت نامه در پرونده بیمار و درج کردن گفتگو با بیمار در مورد درمان، مزیت ها و ریسک های آن می باشد. دندان پزشک باید انجام گفتگو و موارد دیگری که اتفاق افتادهمانند نشان دادن نوار ویدئویی، دادن بروشور و غیره را ثبت کند. رضایت نامه نوشته شده توسط بیمار نیز باید همراه آن قرار داد.
وضعیت های به خصوصی ممکن است گرفتن رضایت نامه از این روند منحرف شود. اولاً ممکن است بیمار درخواست کند که او را در مورد همه جوانب و عوارض درمان آگاه نسازند (این موضوع را باید حتماً در پرونده ذکر کرد).
ثانیاً ممکن است در بعضی موارد دادن اطلاعات لازم به بیمار بسیار مشکل می باشد که به آن Theraputic Privilege (مزیت درمانی) جهت نگرفتن رضایت نامه کامل از بیمار می باشد. این موضوع معمولاً جدل انگیز می باشد و معمولاً مربوط به درمان های روتین جراحی دهان و دندان نمی باشد. ثالثاً رضایت نامه کامل در موراد اورژانس در مورادی که درمان بسیار ضروری می باشد که تأخیر اندکی که برای گرفتن رضایت حاصل می شود و باعث آسیب به بیمار می شود، ضروری نمی باشد. این مسئله در مورد کنترل عوارض هنگام جراحی نیز صدق می کند.
اگر تشخیص داده شود که عدم کنترل فوری وضعیت باعث آسیب به بیمار می شود، درمان باید بدون دادن اطلاعات به بیمار فوراً انجام شود.
بیماران حق دارند بدانند که اگر هر نوع درمانی را انجام ندهند در معرض ریسک قرار خواهند گرفت. این نوع عدم قبول درمان و اطلاع دادن بیمار از ریسک آن باید در پرونده ثبت شود. بیمارانی که جهت درمان های ضروری حضور نمی یابند باید توسط نامه از مشکلاتی که در صورت عدم درمان اتفاق خواهد افتاد، مطلع شوند. یک نسخه از این نامه ها باید در پرونده بیمار بایگانی شود.


مبنا: 
وزارت

بازگشت به فهرست