مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
حقوق پزشکی | تخلفات انتظامی - دکتر شیرین عبادی

حقوق پزشکی | تخلفات انتظامی - دکتر شیرین عبادی


| کليات حقوق
| مطب
| درمانگاه و پلی کلینیک
| اجاره محل کار
| خودداری از کمک به افراد در معرض خطر جانی
| تسکین و درمان با مواد افیونی
| امراضی که پزشک مکلف است آنها را گزارش کند
| لزوم باز آموزی و نو آموزی جامعه پزشکی کشور
| طرح خدمات پزشکان و پیراپزشکان در داخل کشو ر
| سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
| تخلفات انتظامی
| تخلفات کیفری
| تعزیرات حکومتی امور بهداشتی،درمانی
| دیوان عدالت اداری
| مالیات پزشکان

مجازات های انتظامی

مجازات های انتظامی بر حسب اهمیت تخلفات به قرار زیر است:

1-      اخطار شفاهی در حضورهیات مدیره نظام پزشکی.

2-      اخطار کتبی بدون درج در پرونده.

3-      اخطار کتبی با درج در پرونده.

4-      توبیخ شفاهی در حضورهیات مدیره نظام پزشکی.

5-      توبیخ کتبی.

6-      توبیخ کتبی با درج در نشریه های سازمان نظام پزشکی و جوامع پزشکی.

7-      محرومیت از اشتغال به حرفه های پزشکی در محل ارتکاب تخلف از سه ماه تا یک سال.

8-      محرومیت از اشتغال به حرفه های پزشکی از یک تا سه ماه در تمام کشور.

9-      محرومیت از اشتغال به حرفه های پزشکی بیش از سه تا یک سال در تمام کشور.

10-   محرومیت از اشتغال به حرفه های پزشکی بیش از یک سال تا سه سال در تمام کشور.

 

تخلفات انتظامی

تخلفات انتظامی پزشکان و دندان پزشکان و صاحبان فنون وابسته به حرفه پزشکی به شرح زیر عبارت است از:

1-      پزشک موظف است بدون توجه به ملیت، نژاد، مذهب، موقعیت اجتماعی بیماران حداکثر تلاش ممکن را برای درمان آنان به خصوص در موارد سوانح و حوادث به کار برد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بند های 2 الی 5 محکوم می گرند.


2-      پزشک باید پاکدامن و پرهیز کار باشد، وظایف مربوط به حرفه خود را با وجدان بیدار طبق موازین قانونی و اخلاقی اجرا نماید و رفتار او موجب جلب اعتماد و احترام جامعه نسبت به خود و همکارانش گردد و روش و گفتار و کردار و شخصیت و زندگی او مایه افتخار و سربلندی جامعه پزشکی باشد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 1 و 2 محکوم می گردند.

3-      پزشک باید در انجام وظایف خود رعایت عفت را بنماید.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بند های 1 و 5 محکوم می گردند.

4-      اسرار بیمار و نوع بیماری او باید محفوظ بماند مگر در موارد مصرح در قانون.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 1 و 5 محکوم می گردند.

5-      پزشکان باید تعدادی بیمار بپذیرند که قادر به معاینه نو درمان آنان باشند.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 1 و2 محکوم می گردند.

6-      اشتغال به اموری که شرعاً حرام است ممنوع می باشد.[1]

متخلفین برحسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 3 الی 6 محکوم می گردند.

7-      تحمیل مخارج غیر ضروری و ایجاد رعب و هراس در بیمار از راه نشان دادن وخامت بیماری به منظور استفاده مادی ممنوع است و پزشک فقط می تواند در صورت وجود عواقب وخیم و یا خطر مرگ با احتیاط لازم و در نظر گرفتن وضع روانی و عصبی بیمار تا حدودی که ضروری بداند به او گوشزد نماید ولی به طور کلی پزشک باید نزدیكان بیمار را در جریان پیش بینی خطرات و وخامت بیماری بگذارد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 2 الی 7 محکوم می شوند.

8-      تجویز مواد مخدر به طوری که به صورت اعتیاد درآید ممنوع است مگر در مواردی که بیمار از دردهای شدید بیماری های غیر قابل علاج رنج ببرد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 6 و 7 محکوم می شوند.

9-      تعیین حق العلاج به عنوان قرار داد مقطوع برای درمان بیمار ممنوع است مگر در مورد حق العمل جراحی و کارهای دندان پزشکی و نظایر آن که از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تعیین خواهد شد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 6 و 7 محکوم می شوند.

10-   پزشکان مکلفند در مواقعی که به منظور پیش گیری از بیماری ها واگیر دار و نیز در هنگام بروز سوانح از طرف مقامات ذی صلاح از استمداد می شود همکاری های ممکن را معمول دارند.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 الی 6 محکوم می شوند.

11-   جلب بیمار از موسسات بهداشتی و درمانی دولتی یا وابسته به دولت یا خیریه به مطب شخصی و هر نوع استفاده مادی از این قبیل بیماران و هم چنین جلب بیمار به هر وسیله که مخالف شئون پزشکی باشد به طور کلی ممنوع است و هم چنین پزشکان موظف در بیمارستان های دولتی یا وابسته به دولت یا خیریه حق دریافت هیچ گونه وجهی بر خلاف مقررات موسسه مربوط به هیچ عنوان از بیماران ندارند.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 5 الی 9 محکوم می شوند.

12- هر نوع تبلیغ گمراه کننده از طریق وسایل تبلیغاتی مانند رادیو – تلویزیون و آگهی در جراید و نصب آگهی در اماکن و معابر ممنوع است.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 الی 6 محکوم می شوند.

13-  انتشار مقالات و گزارش های پزشکی و تشریح مطالب فنی و حرفه ای که جنبه تبلیغاتی گمراه کننده داشته باشد ممنوع است.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 الی 6 محکوم می گردند.

1-      پزشک نباید از عناوین علمی که قانوناً به او داده نشده استفاده نماید.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 5 و 6 محکوم می گردند.

2-      تقسیم حق العلاج و پرداخت حق کمیسیون به پزشک دیگر یا داروساز یا دندان پزشک یا ماما و سایر شاغلین حرفه های وابسته پزشکی و افراد دیگری که در جلب و اعزام بیمار به پزشک مورد نظر مساعدت کرده اند ممنوع است.

دریافت حق کمیسیون یا پورسانتاژ از پزشک دیگر یا از موسسه ای که بیمار جهت آزمایش یا بستری شدن به آن جا معرفی شده است و هم چنین دریافت حق کمیسیون از سازندگان و یا وارد کنندگان دارو و یا موسسات سازنده وسایل جراحی و درمانی و یا نمایندگی آن ها به منظور تبلیغ و توسعه تجاری کالاهای پزشکی قدغن است و نیز استفاده از نام پزشک برای تبلیغات تجاری کالاهای پزشکی (وسایل جراحی و یا دندان پزشکی یا دارو) در مطبوعات غیر پزشکی و یا نصب این اعلانات در مطب پزشک یا دندان پزشک یا موسسات پزشکی ممنوع است.

در صورتی که این استفاده یا اجازه به عمل آمده باشد پزشک اجازه دهنده مسئول است.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 6 الی 9 محکوم می گردند.

3-      پزشک مجاز نیست برای درمان بیماران خود داروهایی که از طرف مقامات صلاحیت دار پزشکی مورد تایید وزارت درمان و آموزش پزشکی مجاز شناخته نشده است تجویز نماید.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 5 الی 7 محکوم می گردند.

4-      در موردی که سقط جنین برای سلامت جان مادر لازم باشد پزشک موظف است در بیمارستان و پس از مشاوره و تصویب دو نفر پزشک دیگر اقدام نمانید در این صورت ظرف 24 ساعت باید گزارش امر را با ذکر دلیل، نام محل و اسامی پزشکان مشاور به هیات مدیره نظام پزشکی ارسال دارد.

در صورتی که در محل، بیمارستان و یا پزشک دیگری نباشد و انتقال بیمار به محلی که دارای بیمارستان و پزشک است میسر نشود پزشک می تواند برای حفظ سلامت و جان مادر اقدام و گزارش امر را با دلایل کافی بههیاتمدیره نظام پزشکی، در ظرف 24 ساعت اطلاع دهد.[2]

5-      هرگاه جلسه مشاوره پزشکی توسط پزشک معالج یا بیمار یا کسان او درخواست شود، پزشک معالج باید نام پزشکانی را که برای مشورت بر بالین بیمار صلاح می داند در اختیار بیمار و یا کسان او بگذارد ولی اختیار انتخاب پزشکان مشاور اعم از پزشکان معرفی شده و یا پزشکان دیگر را نباید از آنان سلب کرد، همین امر در مورد انتخاب آزمایشگاه یا موسسات وابسته به امور پزشکی نیز باید رعایت شود.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 5 و 6 محکوم می گردند.


6-      پزشک مشاور نمی تواند بدون موافقت پزشک معالج، جانشین او شود مگر به درخواست بیمار یا کسان او.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 2 الی 5 محکوم می گردند.

7-      اشتغال به کار پزشکی در داروخانه ها و اماکنی از قبیل محل های فروش اسباب و لوازم طبی و غیره ممنوع است مگر در مواردی که به علت احتیاج محل، نظام پزشکی ضرورت آن را تایید نماید.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 و 5 محکوم می گردند.

8-      پزشکی که دارای پروانه دندان پزشکی و یا داروسازی و یا آزمایشگاه، نیز باشد باید یکی از آن ها را شغل اصلی خود انتخاب کند و به آن اشتغال ورزد مگر در مواردی که نظام پزشکی ضرورت آن را به علت احتیاج محل تایید نماید.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 و 5 محکوم می گردند.

9-      فروش دارو از طرف پزشکان به بیماران در مطب شخصی ممنوع است و هرگونه دارویی که برای بیمار تجویز می شود بایستی نام دارو و طرز استعمال آن در اختیار بیمار باشد.

متخلفین بر حسب مورد به یکی از مجازات های مندرج در بندهای 4 و 5 محکوم می گردند.

 

آیین دادرسی

مرجع رسیدگی به تخلفات انتظامی شاغلین به حرف پزشکی و وابسته به پزشکی هیات های بدوی و عالی انتظامی است[3] وهیات های مذکور در موارد زیر مکلف به رسیدگی هستند:

1-      وصول شکایت از طرف شاکی خصوصی

2-       اعلام تخلف از طریق مراجع قضایی یا اداری

3-       اعلام تخلف از طریق هیات مدیره نظام پزشکی

شکایات باید با امضا و شامل نشانی کامل شاکی و شخصی طرف شکایات باشد و به شکایات بدون امضا یا با امضا مستعار ترتیب اثر داده نخواهد شد.

اگر اعلام کننده تخلف تقاضا کند که نام وی فاش نشود و موضوع قابل رسیدگی تشخیص داده شود، تا پایان دادرسی نام وی مکتوم باقی خواهد ماند. پس از وصول شکایت،هیات بدوی انتظامی به موضوع رسیدگی و در صورت لزوم از متهم و شاکی تحقیق خواهد نمود. چنان چه حضور شهود و استماع شهادت آنان برای تکمیل پرونده ضروری باشد،هیات بدوی انتظامی می تواند دستور احضار شهود را بدهد. پس از تکمیل پرونده، رای صادر خواهد شد و این رای باید به متهم و شاکی ابلاغ گردد. تجدید نظر از رای صادره باهیات عالی انتظامی است.

در صورتی که نظرهیات های بدوی و عالی انتظامی بر تخلف باشد غیر از مجازات های مندرج در بند 1 و 2، کلیه مجازات های انتظامی باید به تمام نظام پزشکی های ایران اعلام گردد و در صورتی که شخص متخلف در استخدام دولت بوده و یا در موسسات خصوصی مشغول کار باشد و محکومیت انتظامی از درجه 2 به بالا باشد بایستی مراتب کتباً به موسسه ای که در آن به خدمت اشتغال دارد نیز اعلام گردد.

موسسات درمانی و بهداشتی و سایر مراجع مربوطه اعم از دولتی یا خصوصی مکلف هستند دلایل و پرونده ها و اطلاعاتی را که هیات های بدوی و عالی انتظامی از آن ها مطالبه می کنند تا آن جا که به تخلف منتسبه مربوط است در اسرع اوقات در اختیار آن ها قرار دهند.


نکته قابل توجه آن است که صدور قرار موقوفی تعقیب یا محکومیت پزشک در مراجع قضایی مانع از تعقیب انتظامی وی نخواهد شد.

در صورتی که شاکی از شکایت خود صرف نظر کند،هیات های انتظامی می توانند در صورتی که موضوع را قابل رسیدگی بدانند، صرف نظر از رضایت شاکی به پرونده رسیدگی نمایند.


[1] ماده 6 آیین نامه انتظامی پزشکی مقرر می دارد: "اشتغال به امور مخالف شئون پزشکی ممنوع است´ ولی شورای نگهبان در نظریه ای که در سال 1363 در خصوص آیین نامه انتظامی اعلام نموده است مقرر داشته که: "اطلاق ماده 6 در غیر موارد اشتغالات حرام مغایر با موازین شرعی است."

[2] این قسمت از آیین نامه انتظامی پزشکی مورد اعتراض شورای مذکور در نظریه ای که در سال 1363 اعلام داشته و در مجموعه قوانین سال 1363 صفحه 262 منتشر شده است چنین اظهار داشته : "... قسمتی که دلالت بر جواز سقط جنین برای سلامت مادر دارد به طور اطلاق شرعی نیست و چون سقط جنین برای سلامت مادر صور مختلف دارد باید موارد آن مشخص شود، مثلا در موردی که قبل از دمیدن روح در جنین تعیین و یا خوف عقلائی حاصل شود به تلف شدن مادر و توقف حفظ نفس او بر سقط جنینی که در این حال هنوز روح در او دمیده نشده است جایز است و در مورد پس از دمیده شدن روح اگر امر دایر باشد بین حفظ یکی از آن ها، به این صورت که اگر اقدامی نشود یا مادر جان به سلامت می برد یا جنین، سقط جنین برای حفظ جان مادر جایز نیست و سایر موارد نیز باید مشخص شود و حکم مطابق موضوع تعیین گردد" بنابراین ماده 17 آیین نامه انتظامی پزشکی می بایستی با توجه به نظریه شورای نگهبان تفسیر و اعمال گردد.

[3] رجوع شود به فصل شانزدهم صفحات 117 و 118


Tags: حقوق پزشکی, شیرین عبادی
تعداد نمایش ها: 5181

بازگشت به فهرست


 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...