هزینه های گزاف تربیت پزشک؛ با انصراف از بین می‌رود ۶ فروردین ۱۳۹۵

هزینه های گزاف تربیت پزشک؛ با انصراف از بین می‌رود

اجبار پزشکان در گذراندن مدت طرح نیروی انسانی در مناطق دور افتاده، بدون در نظر گرفتن امکانات برای پزشکان جوان، از انگیزه این اشخاص برای ادامه کار و فعالیت در زمینه طبابت شدیدا می کاهد و در ادامه این روند باید گفت که هزینه های گزافی که صرف تحصیل و تربیت یک دانشجوی پزشکی می شود، بار مالی زیادی برای جامعه به همراه دارد که در صورت انصراف این افراد از پزشکی، کاملا از بین می رود.

ایردن، پایگاه دندان‌پزشکی

:بسیاری از پزشکان بر این عقیده اند، که اجبار آنها برای گذراندن طرح، آن هم در مناطقی که حتی افراد بومی حاضر به ماندن نیستند با حقوقی پایین ظلم در حق پزشکان است اما روی دیگر سکه مردم محرومی هستند که در مناطق محروم و دورافتاده زندگی می کنند و فقط به این خاطر که توانایی زندگی در شهرهای بزرگ را ندارند از بسیاری امکانات و خدمات محروم می مانند.

برخی طرح نیروی انسانی را اتلاف وقت می دانند اما اگر با انصاف به قضیه نگاه کنیم نباید طرح به عنوان زمان اتلاف یا فرصت تلف شده استعداد و توانمندی کارکردی و کارایی پزشکان تلقی شود زیرا طی این زمان پزشکان با انجام کار تخصصی خود به تجارب و مهارت های خود می افزایند.

از سوی دیگر رویکرد و ارزش اجتماعی حضور و خدمات پزشکان، با همه مسائل، مشکلات، نارسایی ها و ناکارایی مدیریتی و عملکردی این قسمت، اثربخش تر از آن است که بتوان از این رویکرد به منزله اتلاف استعدادها یاد کرد.

شاید تنها بتوان گفت در طی این مدت پزشکان خصوصا در مناطق محروم و روستاها از حق و حقوق واقعی خود محروم می مانند که این قضیه را با تجدید نظر در پرداخت به این افراد می توان جبران کرد.

روشن است که اجبار در گذراندن مدت طرح نیروی انسانی در مناطق دور افتاده، بدون در نظر گرفتن امکانات برای پزشکان جوان، از انگیزه این اشخاص برای ادامه کار و فعالیت در زمینه طبابت شدیدا می کاهد و در ادامه این روند باید گفت که هزینه های گزافی که صرف تحصیل و تربیت یک دانشجوی پزشکی می شود، بار مالی زیادی برای جامعه به همراه دارد که در صورت انصراف این افراد از پزشکی، کاملا از بین می رود.

پزشکانی که درگیر قانون طرحی هستند، گذراندن طرح توسط پزشکان را به نوعی استثمار می دانند چرا که هیچ گونه امکاناتی در اختیار آن دسته از پزشکان که در مناطق محروم مشغول گذراندن طرح هستند، قرار نمی گیرد. عقیده این افراد بر این است که پزشکی که مجبور است در یک منطقه دور افتاده خدمت کند، چطور می تواند از گذراندن طرح استقبال کند، اگر امکانات ویژه ای در اختیار این افراد قرار می گرفت، در این صورت می توان ادعا کرد که دوران طرح پزشکان دوران سازنده و خوبی است همچنین دریافتی این پزشکان حتی به اندازه هزینه ایاب و ذهابشان هم نیست، این قانون باید بازنگری شود وگرنه در آینده مشکلات عدیده ای را به وجود خواهد آورد.

دکتر حسام الدین ریاحی، متخصص اخلاق پزشکی با بیان اینکه تبعیض در تعرفه های پزشکی پزشکان طرحی یا غیر طرحی، نشان دهنده بی عدالتی در برابر این افراد است، گفت: تبعیض در تعرفه های پزشکی موجب درجه بندی کردن پزشکان می شود و بازتاب این روند در جامعه به نوبه خود توهین به برخی پزشکان را در بر دارد. قانون طرحی یک نوع تحمیل شرایط نامطلوب برای پزشکانی است که مجبور به گذراندن این دوره هستند. به عبارت بهتر شرایط ایجاد شده، رفتار غیر اخلاقی است که در قبال خدمات رایگان پزشکی در نظر گرفته می شود.

وی با اشاره به اینکه ایجاد شرایط امتیازی برای گذراندن طرح در مناطق محروم سبب افزایش جذابیت دوره طرح می شود، اضافه کرد: اجرای قانون طرحی پزشکان موجب دسترسی مردم و ارتقای سطح سلامت به ویژه در مناطق روستایی و شهری دوردست و محروم می شود و منافع اجتماعی و اقتصادی حاصل از آن همه جانبه و ارزشمند است و با لغو طرح پزشکان باز هم این مردم هستند که در این میان آسیب می بینند، مردمی که در مناطق محروم زندگی می کنند همچنان از خدمات پزشکی نیز محروم می مانند.

به گفته این متخصص اخلاق پزشکی لغو یک باره طرح پزشکان شاید تیر خلاصی باشد بر پیکره بهداشت و درمان روستاییان، چراکه با لغو این طرح دیگر هیچ پزشکی حاضر نمی شود با دریافت اندک حقوقی در یکی از دورافتاده ترین روستاهای کشور که فاقد امکاناتی شامل آنتن دهی تلفن همراه، وسایل گرمایشی و راه های مناسب رفت و آمد است، خدمت رسانی کند.

در جهان دو نوع برخورد با جامعه پزشکی می شود. در برخی جوامع دولت تامین کننده معاش پزشکان است و پزشکان نیز به نوبه خود از شغلشان درآمد زایی ندارند و در اختیار جامعه پزشکی هستند اما در جوامعی مانند کشور ما پزشکان از قدیم خود تامین کننده هزینه های خود بودند و در حال حاضر با کسب تخصص در سن 30 تا 35 سالگی تازه وارد بازار کار می شوند و مجبور هستند برای تامین مخارج خود به درآمدزایی بپردازند.

بنابراین گرفته شدن حق مطب از پزشکان طرحی موجب می شود تا پزشک در سن 30 تا 40 سالگی از نظر نیازهای مالی تامین نشود و این روند به دو شغل شدن پزشک و یا استعفا از پزشکی منجر می شود.

ریاحی با بیان اینکه قانون طرحی پزشکان نیازمند بازنگری جدی است، خاطرنشان کرد: نیاز است تا حقوق دانان آشنا به نوشتن آیین نامه های قانونی و پزشکی به همراه متخصصان اخلاق پزشکی با درنظر گرفتن تمامی شرایط و ضوابط کاری پزشکان که قرار است در مناطق محروم به خدمت بپردازند، قانون را بازنگری کنند و شرایط منطقی را برای جبران نقصی های اجرایی این قانون درنظر بگیرند.

بسیاری از کارشناسان معتقدند با توجه به شرایط کشور برای خدمت رسانی مطلوب به مناطق محروم تنها یک راه حل منطقی وجود دارد. باید انگیزه های مختلف برای خدمت این افراد برای مدت محدود در مناطق محروم ایجاد کرد.

تجربه موفق بسیاری از کشورها در این زمینه استفاده از متخصصان به صورت اقماری است. اگر طرح نظام ارجاع در کشور اجرایی شود آن گاه می توان بی آنکه دغدغه خالی ماندن مراکز درمانی را داشت، طرح را لغو کرد.

در این شرایط با به کارگیری نظام پرداخت مناسب می توان مطمئن بود که پزشکان نه تنها مشکل اشتغال نخواهند داشت بلکه با رغبت حاضر به کار در مناطق محروم خواهند بود.

سلامت نیوز: قانون خدمت پزشکان در مناطق محروم نیازمند بازنگری جدی است


Tags: طرح نیروی انسانی, طرح پزشکان, اخلاق پزشکی
منبع:  ایردن | سلامت نیوز

بازگشت به فهرست


 
متن پیام*
Upload files and imagesDrag files here to upload
Drag files here
هیچ نوشته ای یافت نشده است.
Send Cancel
محافظت در مقابل ربات اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر