در حال بارگذاری برای پخش

پیام ایردن - نوروز ۱۳۹٢ 

پیام ایردن
پایگاه دندان‌پزشکی
شماره ۴٧ ، فروردین ۱۳۹٢ . March 2013
آرشیو | تماس با ایردن | درباره ایردن 
فهرست





سخن پویا
IRDEN | ایردن | سخن ماه - فروردین 1392



بیایید عمو نوروز سالی یک روز را
سالی هر روزش کنیم


سخنی با شما
شما، همکاران، زنان، مردان و رهبران و راه نمایان مهر در دل.
مرگ همیشه همراه هر موجود زنده ای هست.
برای کسی که همیشه آن را همراه دارد هرگز نخواهیمش،
این خواسته ای عبث است نه سازنده
عنصری را بخواهیم که کم یاب و مایه سعادت و همبستگی بشریست!
بیایید عمو نوروز سالی یک روز را
سالی هر روزش کنیم
زمانه، بار دگر، ز ما مَستانِ مَستِ و غرق در غرقآبه تاریخ غمناک تحمیلی،
زمستان دیگری را ربود و به بهاری پُر از شادی و شکوفه سپرد.
این درسی است.
زمانه را چو نکو بنگری همه پند(درس) است.
"زِنو، نوروزی که گویی بود دیروزی" دارد رقصان و پای کوبان با بغل بغل جوانه و شکوفه و گل و ریحان می خواند و می آید که:
"منم، نوروزی و روزگارانی نو،
همه باهم برخیزید،
نقاب غم از چهره برگیرید،
تا بهاری نو، و روزگاران نو تری سازیم که "غم گر لشگر انگیزد که خون عاشقان ریزد همه باهم (نه من و ساقی مست و مخمور. بلکه ما و شمای هوشیار و خبردار) در آمیزییم و بنیادش براندازیم"

ماه رمضان را با ربّنا آمنِّا درغروب افطار و سال نو را با "مقلب القلوب والابصار، یا مدبر اللیل و ..." تحویل سال نو آغاز می کردیم. این نوای آسمانی عجیت کشش و جذابیتی داشت و هنوز هم دارد.
مدتی این مثنوی تاخیر شد. گلوله ای در حنجره ربنا خوان خوش آوا گل کرد!
آواز ربّنا آمنّای ذبیحی درسال 1358 جای خودش را برای مدت  30 سال به آوای سحرانگیز، بی مثال و مانند شجریان داد*

. *- شجریان ربنّا را در دستگاه سه گاه خواند و با مرکب‌خوانی سری به دستگاه‌ها و آوازهای دیگر از جمله آواز افشاری و گوشه عراقی (صبا) می‌زند و با مهارت به سه گاه برمی‌گردد. می گویند دیگر مثل و مانند نخواهد داشت. خودش که تاکنون نخوانده است.

ما، ایرانیان از دامنه پربرف سهند و سبلان تا ساحل تفته از گرمای خورشید همیشه تابان خلیج فارس با این چهار آیه از کتاب آسمانی که در ربنّا آمده زندگی و رشد کردیم.
درس خواندیم. کوشیدیم. اندوختیم و لانه ای از عشق ساختیم و کودکان ما با ربّنا آمنّای شجریان شیرخوارگی را پشت سر گذاشتند بزرگ شدند و پای سفره افطار، عید و عقد نشستند. تا با همین نوا و ستایش، نوای دل انگیز ربِنا آمنّا سِحرانگیز، جادوی زندگی را در چشمان کودکان شان ببنند.
شجریان هم که از شجرّه بهاران بود. در پشت کوههای بلند غربت آواره بیابان هجرت شد. ولی صدایش خیابان و کوچه پس کوچه های شهر و روستا های کشور مان را پُرکرده باقی مانده است. اگر این ندا و آوا دیگر از صدا و سیما پخش نمی شود در کیف و جیب و بن دل و جان ما دستگاه کوچکی این آوای بزرگ را می خواند:
"باراِلها، دل‌های ما را به باطل میل مَدِه پس از آنکه مارا به حق هدایت فرمودی، و به ما از لطف خویش اجر کامل عطا فرما که همانا تو بخشنده ای هستی بی‌منّت *"

*- ﴿رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ﴾

زمستان آمد، غوغا کرد، زمین و زمان را به انجماد کشاند، جوانه ها و شکوفه های بسیاری را به تاراج ظلم زمستانی «نا جوان مردانه سردِ» اخوان ثالثی سپرد.
اما نماند.
نمی ماند و نخواهد ماند.
این رسالت طبیعت و خصلت بهار نورس و شکوفنده است.
مهر، عشق، عطوفت و فضیلت انسانی است که به صورت جوانه ای زیرپوست هستی می ماند و می تَپَد.
جوانه ای از امید در زیر پوست هرشاخه عریان از برگ زمستان دیده ضربان دارد. دست برطرف چپ سینه تان بگذارید نبض ونظم جاوید حیات را احساس کنید.
باز گردیم به مهر، عشق، عطوفت و فضیلت انسانی
 آیا بهتر نیست از خودمان این پرسش ها را بپرسیم:
•    چرا عشق ناگهان می آید ولی، دوستی نیازمند زمانی طولانی است؟
•    چرا این ناگهان آمده را عزیزش می داریم و آن زمان بر را به آسانی فدایش می کنیم؟
•    می دانیم که این مرگ نیست که ترستاک است چون رخدادی کهن آشنا و امری حتمی و شدنی است بلکه این درد بریدن و دور شدن از مهر و دوستی است که دردناک و ترسناک است؟
•    می توان گفت که دوستی همان دوام عشق ناشناس و ز ره رسیده است که ماندگار و پایدار شده است؟
•    که دوستی هم مانند عشق زیباست؟
•    درست مانند عشق، آدم عاشق زیبایی نمی شود بلکه هر چیز که عشق می شود زیبا می شود.
اجازه بدهید به جای دنبال کردن پرسش برای شب عید مان  یک قصه کهن از "سخن عشق تدیدم خوش تر" بگویم می دانید:
نگذاشتند ما عکس لیلی را ببینیم. نامحرم بود! ولی عکس مجنون را دیده ایم قربانش بشود غیر از عشق که تمام است، نه شکلی نه هیکلی نه مالی نه کمالی، نه جاهی نه جلالی در نقش نقاشی شده از شادروان مجنون- در هرکجا و هر کتاب- ندیدیم. نمی دانم لیلی مَرد ندیده بود که تا دید خواست یا بنا بر روایت کار شیطان رجیم بود که در دل لیلی گناه(همان عشق خودمان) را جا انداخت. به هر حال داستان شان که برسر زبانه ها افتاد به سروده دوست سفر ز روزن زمان کرده ام تورج فرازمند: حرف درباره آن دو بسیار شد که می پرسد:
"حرف در باره ما بسیار است
داستان من تو بر سر هر بازار است
می توان یک سره بگذشت و گذاشت
می توان این همه را هیچ نگاشت؟
و....
عکس و اسکایپ هم که نبود. ولی زور مانند اکنون بود. به ناچار وقتی لیلی را به فرمان سلطان به بارگاه آوردند حال سلطان از ان افسرده دختر در آفتاب تموز سوخته و رنجور ز مهر بهم خورد، ولی می دانیم که در نظر مجنون یک آیت بود. به نظر هم اکنون من هنوز هم لیلی یک آیت زیبایی است، چون از دید و چشم و جسم و جان مجنون می و زیر درشت بین عشق می بینمش.
این رسم زمانه و نقش هستی است که هر آنچه می خواهیم و عاشقش هستیم به دست نمی آوریم!
عجیب تر اینکه، آنچه دل خواه ما هست و برایش می کوشیم تا به دست آوریم را هم دو دستی به سینه نمی چسبانیم و قدرش را تا از دست ندهیم نمی دانیم.
شاید شما چنین نباشید ولی خیلی ها چنین اند چرا؟
پدرم این داستان را برای عشق می گفت من برای زندگی می نویسمش:
"زندگی مانند هنر موسیقی و ساز است.
•    اول باید بخواهی دنبال کنی.
•    بهایش را فراهم و بپزدازی تا از آنت شود.
•    به صد ذوق و شوق به خانه اش بکشی.
•    در باره اش به عشق بخوانی و بیاموزی.
•    ربانش  را به دقت و قواعد نواختنش را به فراست بپرسی، بیابی و بیاموزی.
•    به استاد شوی که خود آموزیست که ز راه خواندن آموختنش زمان گیر است و نزدیک به نوعی از ریاضت.  
•    به نظم ساعت ها، روزها و سال هاتمرین کنی.
•    بازهم تمرین کنی تا قانون و قواعد نواختن موسیقی را روی آن ساز را خوب فرا گیری.
•     وقتی خوب یاد گرفتی که در بر چه پاشنه ای مر گردد و قانونش چیست و دستت با ذهن و مهرت با مهارتت همراه و هم گام شد.
•    تاره، برای استاد شدن باید همه قواعد بازی با ساز را به کنار نهی و فراموش کنی و برای دلت و به خاطر و راه و روش دل بخواهت بتوانی بنوازی و بدیه نوازی کنی. چیزی بنوازی که مال توست و شیره یادگیری و تمرین هایت است انوقت؛ ابولحسن وزیری، راوی شانکار بزرگ* دکتر آلبرت شوایتزر ارگ نواز، گاندی رهبر یا ماندلای بی کینه** یا یهودی منوهین خواهی شد* که شانکار با یهودی منوهین که زبان هم را نمی دانند ساعت ها از
•   
*- راوی شانکار (۱۹۲۰ - ۲۰۱۲) آهنگ‌ساز و نوازنده هندی سیتاربود. همکاری او با ویولونیست بزرگ معاصر یهودی منوهین، با فیلم‌ساز مشهور هندی ساتیا جیت ری، گروه بیتل ها  و جرج هریسون به شهرت او افزود. او پدر انوشکا شانکار است. راوی شانکار روز سه شنبه ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲ در سن ۹۲ سالگی درسان دیاگو کالیفرنیا درگذشت.
**- پس از بیست سال که برای حرف حق به ناحق در زندان سفید پوستان متمدن غربی بود، وقتی بیرون آمد مخبری از او پرسید که کینه ای از این ظلم به دل نداری؟ در جواب گفت دلی که هدف و مهر دارد جایی برای کینه دیگر ندارد. من محصول شکنجه وخشونتم نباید مجری آن شوم.


راه کار بردِ ظریف تریی زبان و بیان جهان هستی با هم سخنی می گویند که میلییون ها مردم سراسر حهان این گفت و شنید شعر گونه را می شنوند و می فهمند و اشک شوق به پای هنرشان می ریزند. هم چنان که من بیگانه با ساز و موسقی گریستم.
این زیبا ترین اشکی بود که برگونه های پرلبخندم می دوید و به حرمت شانکار هنرمند پاک شان نمی کردم تا بر خاکی بچکد که از آن برخاسته ام.
راه طولانی ای را رفته بودم تا شانکار را برزمین نشسته ببینم.
چه شُکوهی داشت شِکوِهِ شرق از جنایات غرب که مرگ بر کسی و ملتی نمی گفت به عشق می سرود نه با مشت. این سخن امروز پویا است.
شرق می خواست تمام گلایه هایش را از انچه غرب بر سرش آورده با ظربه هایی ماهرانه بر سیم های سیتار، یک جا بیان کند تا هرگز دیگر تکرار نشود. چه زیبا یهودی منوهین با آرشه اش به عذرخواهی می نواخت تا بگوید همه انچه که ما برشما روا داشتیم ظلم نبود هنر و فن هم بود، سلام و سلامت و سرور هم بود . سازنده مرثیه ننگ آور مارش ظلم سیاست بود نه عشق و سرود.
مشاعره موزیکال اکنون ما تفاهمی است بین ملت ها یی که روزی بر برهم می تاختند و امرز باهم ساخته اند.به اتحادیه ها نگاه کنید...
 
بیاییم در این نو روز و روزهای سال نو و دگر سال ها، مرگ کسی را نخواهیم. تخم دشمنی نکاریم تا جنگ وکشتار درو کنیم. هیج یک از شما دولت مردان جهانی به میدان جنگ نمی روید فرزندان ما هستند همین ما مشت گره کرده ها که کشته خواهند شد. دوستی  را طلب کنیم.
آن گونه که فاشیست ها می گفتند و دنیا را به خون کشیدند انتقام مظهر عدل الهی نیست رحمت و عطوفت مهربانی مظهر رحمت و عدل اوست. دنیا هنوز هم ان قدر وسیع است که ما در جامه فاخر مهربانی با هم و در کنار هم زیست کنیم بکوشیم تا جای یک دیگر را نگیریم بلکه جای واقعی خود مان را بیابیم و از این باهم بودن کم فرصت و محدود با مهری نامحدود باهم زیست کنیم. رمز دوست داشتن این است که بدانیم امکان دارد از دست بدهیمش.
برای دوام وبقای هیچ نظامی نظامی و مرگ کسی را نخواهیم و نطلبیم مهرش را بخریم و بخواهیم.
بیایید راوی شانکار شویم و نو روز را همه روزها ی سال و دگر سال های خود کنیم.
امیر رهگذر


نیمه خالی لیوان


همواره گفته می شود که باید در زندگی به «نیمه پر لیوان» نگاه کرد نه به نیمه خالی! این توصیه، حاکی از این است که خالی بودن، نوعی ضعف و در نتیجه منفی تلقی شده و نباید آن را ملاک ارزیابی زندگی خود قرار دهیم. اما در این زمینه دکتر سندوزی نگاهی بکر و زیباتر دارند. ایشان معتقد هستند که: "زندگی دارای دو بخش است، خالی و پر. این دو بخش واقعیت های زندگی هستند که باید پذیرفته شوند. ارزش بخش خالی با بخش پر مساوی است".

      پویا، نه تنها نگاه دقیق و عمیق دکتر سندوزی در تلقیِ واقعیت از دو بخش پر و خالی و ضرورت پذیرش آن دو را مورد تایید و تاکید قرار می دهد، بلکه توجهش به دو یافته دیگر در این زمینه معطوف شده است:
- وجود هر دو این نیمه ها یک ضرورت زندگی است،
- در صورت ارزش گذاری، نیمه خالی بهای بیشتری دارد.
انسان به هردو این ها «نیازمند» است و بدون یکی، آن دیگری ناکارا خواهد شد. مقایسه در نظام تربیتی پذیرفته نیست. در منطق، به مقایسه یا قیاس، تمثیل گفته می‌شود و اگر _بدون شباهت کامل دو مقوله_  حکم یک موضوع به دیگری سرایت کند، بی ثمر و گاه مضر است. اما در مباحث نظری، اگر قیاس به طور سنجیده انجام شود، می تواند موجب روشن تر شدن موضوع و گشایش راه های نو گردد. گاه مقایسه با این هدف انجام می شود که یک موضوع در میان جمعی که امکان دیده شدن آن را سلب کرده اند، پررنگ تر و نمایان تر شود.

در ارزیابی بخش پرِ لیوانِ زندگی، نسبت به بخش خالی، نگارنده مدعی است که نیمه خالی زندگی، ارجی فراتر از نیمه پر دارد. پیش از این مقاله ای تحت عنوان «چهارپایه شادی، ابزار موفقیت» در ایردن منتشر شده که نویسنده سخن جالبی دارد و خوب است در اینجا نیز به عمق آن توجه شود: "در معماری، فضاهای خالی هستند که به حجم ها معنی می دهند". در مقاله مذکور، در بخشی مربوط به اهمیت خالی کردن وقت برای تماشای زندگی آمده: "اگر در یک بنا، فضای خالی نباشد چه می شود؟ همین که الان بر سر فضاهای ارزشمند بسیار آمده است: مدیرانی بعضن کم علم و خرد و دور از هنر، هرچه جا کم آورده اند، فضاهای خالی را به نحو ناهمگون و نامطلوب، با  آهن و آجر پر کرده اند! زیبایی بناهای سنتی ایران به حیاط آن هاست."

 در این سخن، پویا مایل است در مورد اهمیت نیمه خالی لیوانِ زندگی با همکاران مطالبی را مطرح نماید. در این مقال، چند گزاره مهم مطرح شده و مورد بحث قرار می گیرد:

• نشانه زنده بودن حرکت و جوشش است!
همه به این نکته توجه داریم که پراهمیت ترین علامت زنده بودن یک موجود، حرکت و جنبش اوست. با قبول این مهم، باید پیش و بیش از این ببینیم چه چیز عامل زایش حرکت در انسان و محرکِ تلاش اوست؟ در یک کلام: «نبود»! بله «نداشتن» و «خالی بودن» است که ما را وا می دارد که کوشش کنیم تا به آنچه نداریم برسیم. این که چه چیز مهم است و چه چیز نه و این موضوع که چه بخشی از نیازها معنوی و انسانی و چه بخشی مادی و حیوانی است و یا نیازهایی که انسان را به حرکت وا می دارند، به چه میزان طبیعی و چه بخشی از آن ها غیرطبیعی هستند، موضوعاتی است که باید در مباحثی دیگر به آن ها پرداخت؛ اما موضوع مورد توجه در این سخن، اهمیت «خالی بودن» است! اگر بخواهیم خود را به تلاش واداریم و زندگی خود را مملو از جوشش و حرکت کنیم و به دنبال این حرکت، از افسردگی مصون شده و به نشاط و سلامت برسیم، باید به طور مرتب خود را بتکانیم. آن ها که عاقل ترند، سبک ترند. پرشدن و پرماندن، مایه اصلی سنگینی ماست و داشته هایمان در حقیقت سنگ ها و وزنه هایی هستند که به نادرست گمان می کنیم ما را به خوشبختی می رسانند، اما در حقیقت مانند زنجیر دست و پایمان را می بندند. اگر بتوان از داشته ها به نحو منطقی و در مسیری درست کم کرد، به هر میزان که «خالی» شویم، تلاش و حرکت افزایش یافته و شرط «زنده بودن» بیشتر محقق می گردد.


• لازمه ی دیده شدن، عدم وجود مانع است!
اگر بخواهیم یک خانه زیبا را تماشا کنیم، زمانی این مهم میسر است که چندین برابر مساحت آن، اطرافش «خالی» باشد. بنا به مقاله شادی که در بالا اشاره شد، حیاط های ایرانی عامل مهمی در زیبایی بناهای قدیم هستند. در واقع «حیاط» یا بخش «خالی» بنا، به خانه هویت می دهد. در معماری مسکونی و همچنین شهرسازی امروز نیز روی خالی ها؛ شامل لنداسکیپ، فضای سبز، محیط زیست و طبیعت بکر تمرکز زیادی وجود دارد. باز هم خوب است تاکید شود که کسی لذتِ بخشِ پرُ زندگی را می بَرَد، که مدام خود را بتکاند! داشته ها را به صورت «معقول» و با «خواست» و برنامه کم کند و با نداشتن آنها، به تماشای بخش پر، در گذشته، آینده و یا حال زندگی اش بپردازد.


• لیوان نباید همیشه پر بماند!
درست و به موقع خالی کردن آب لیوان، هم سیراب شدن یک تشنه و هم جایگزینی آب تازه را به دنبال دارد. دقت کنید که «خالی کردن» با «خالی شدن» تفاوت دارد. خالی کردن، خود به تنهایی موجد لذت است. اگر لیوان آب در اثر حادثه ای خالی شود، هم ممکن است چیزهای اطراف –مانند مدارک روی میز یا فرش زیر پا- را خراب کند و هم آب هدر رود. اما اگر به دست خود آب را به تشنه ای –ولو یک گیاه- بدهیم، نه تنها از آن آب «خوب» بهره برداری شده، بلکه پرشدن مجدد لیوان با آبی تازه خواهد بود. ولو پرشدن مجدد لیوان کمی طول بکشد و تشنگی بکشیم، باز هم مشمول "آب کم جو تشنگی آور به دست، تا بجوشد آبت از بالا و پست" خواهیم شد. حتی حرکت بخش پر به سوی جایی که خالی یا پایین است، مانند روند حرکت رود به سمت دشت و دریا، هم ترنمی زیبا به وجود می آورد و هم موجب حاصل‌خیزی دشت و دوام دریا می شود. بخشی نیز بخار شده و باران وار بر همه، به تساوی می بارد. حال اگر آب را اسیر کنیم، می گندد و بی ثمر می شود. بالا رفتن رقم حساب بانکی، حتی اگر لذت کاذبی ایجاد کند، نه تنها با لذت بخشش برابر نیست، بلکه عاقبتش گذاشتن برای معدود ورثه ای است که معمولن یا نیاز به آن ندارند و یا صلاحیتش را! چه خوب تر است آن گاه که داریم و توانش نیز هست، بخش پر را خودخواسته خالی کنیم و از حرکتی که ایجاد می کنیم و نتایجی که حاصل می شود لذت ببریم. این جاست که بهای خالی کردن معلوم می شود.

• «عادت»، زندگی را آسان، کار را کم بها و غفلت را زیاد می کند!
موضوع عادت را پویا حدود سه دهه پیش در کتاب «هنر انسان بودن - نقش تربیتی عادت»، نوشته دکتر احمد صبور اردوبادی خواند. انجام یک کار به صورت عادتی، ارزشی به مراتب کمتر از کاری را دارد که بر اساس تفکر انجام شود. عادت علاوه بر کاهش ارزش، باعث می شود  که اگر قبح و زشتیی در یک «رفتار» و یا «داشته» هست نیز مورد غفلت قرار گیرد. بسیاری از افراد به افزایش داشته ها و پرکردن خود «عادت» کرده اند. «پرکردن» و «پرماندن» که عادت شد، اگر بوی تعفن و تفرعنی نیز باشد حس نمی شود. اگر دقت شود، با این گزاره، ارزش والای «خالی کردن های خودخواسته» روشن می شود. حضور در زندگی، مانند رانندگی ماشین بارکشی است که هرچه بیشتر بار کند، کار خود را سخت تر کرده است. از طرفی اگر بار را به موقع و درست تخلیه نکند، نه مزدی دارد و نه می تواند آن را نگه دارد. عادت به «پرکردن»، اگر بی توجه به ارزش «خالی کردن» باشد، ثمرش «پرماندن» و هدررفتن هم ظرف و هم مظروف است.


• برای استراحت مطلوب باید پر نبود!
توصیه می شود که برای استراحت صحیح، نه خیلی سیر باید بود و نه خیلی گرسنه. خوب است که برای آرامش و استراحت، ابتدا خالی شویم. بارکشِ مثال پیشین هم اگر بار را تخلیه نکند، زودتر مستهلک و نابود می شود.

• هوا و آب، در فضای خالی امکان ورود دارند!
دو مایه اصلی حیات انسان، یکی آب است و دیگری هوا و این دو در ظرفی می توانند ورود کنند که جای «خالی» داشته باشد. آیا می توان تصور کرد که در جایی که با انواع مصنوعات و سرگرمی های بشر از پول گرفته تا طلا و چک و سند و خانه و زمین پر شده، صفا، تعقل، معنویت و مهم تر از همه «عشق» وارد شود؟ چیزی شبیه محال است! در جای «خالی» است که می توان انتظار ورود عناصر حیاتی و مورد نیاز برای زنده ماندن انسان را داشت. زنده بودن و ماندن، تنها با سلامت جسم ممکن نیست. برای ورود سایر عناصر مورد نیاز وجود باید جایی باز کرد.

از مجموعه گزاره های فوق و به استناد دلایل فراوان دیگری که این مقال مجالش نیست، اثبات این ادعای پویا دشوار نیست که «بخش خالی زندگی، ارزشش بسیار فراتر از بخش پر آن است»! نظر پویا این است که برای «زنده ماندن واقعی»، باید در زندگی خویش، «یک بخش خالی» خود خواسته «ایجاد کرد». توجه به این نکته اهمیت دارد که اگر کسی در دوره ای از زندگی، محرومیت ناخواسته ای کشیده و حال با داشته هایش به عقده گشایی مشکلات قدیم مشغول است، نه «خالی بودن» و «نداشتن» گذشته اش ارزشی داشته و نه «پر بودن» و «داشتن» فعلی او ارزشمند است. ارزش هر رفتار و سرمایه ای، به میزان تفکری است که زمینه ساز آن باشد. زمانی می توان از «داشته ها»ی خود لذت برد، که «نداشتن» را به صورت «خودخواسته» تجربه کنیم و «خالی شدن» را تفریح خود کنیم و تداوم بخشیم، ونهایتن بر لب جوی یا رودی که خود راه انداخته ایم بنشینیم و لذت ببریم.
"بنشین بر لب جوی و گذرعمر ببین، کاین اشارت زجهان گذران ما را بس!"

پویا تنها راه زنده ماندن را «خالی شدن» می داند و بس!

ایامتان پر از خالی و نوروزتان مجالی برای تصمیم سازی باد!
پویا

مروری بر اخبار مرتبط با دندان پزشکی در 1391:



روز دندان پزشک؛ می گویند حرمت امام زاده را متولی نگه می دارد! در سال گذشته روز دندان پزشکی جدید (23 فروردین) و روز دندان پزشکی قدیم (24 دی)، هردو بی رمق برگزار شد. اولی که مورد تایید غالب دندان پزشکان نیست و دومی را هم نسل جدید دندان پزشکان به یاد نداشتند! دکتر افتخاری نود ساله باز هم خود همت کرد و با معدودی همکار خود 24 دی را در خانه دکتر سمیع وهاب پور زنده نگه داشت.

شکایت از دندان پزشکان
؛ هرچند امسال آمار شکایات بیشتر شد اما ارزیابی های منصفانه ای هم بیان شد که در این افزایش، تنها دندان پزشکان مقصر نیستند!

کراوات؛ یکی از موضوعات شیرین سال 91 تکرار بحث کراوات بود! نیروی انتظامی به بیمارستان های خصوصی اولتیماتوم داد که مانع استفاده از این سمبلِ -به زعم ایشان- غربی در محیط کار خود شوند!!

انتخابات انجمن دندان پزشکی؛ از سی ام تیر سال پیش که انتخابات انجمن دندان پزشکی با حضور تعداد قابل ملاحظه دندان پزشکان برگزار شد، مدیران جدید که انتخابشان مورد تایید قرار نگرفت تلاش زیادی کردند و هزینه فراوان وقت و پول صرف نمودند که حقانیت خود را اثبات کنند. هرچند رای بدوی دادگاه دیوان عدالت اداری نیز به نفع این انتخابات صادر شد، اما با تمام شدن سال 1391، هنوز این انتخابات تایید نشده و منتخبین رسمیت قانونی خود را نتوانستند کسب کنند.

کنگره های دندان پزشکی؛ سال گذشته نیز پر بود از کنگره های علمی از سوی انجمن های صنفی و علمی. هرچند تکلیف اصلی انجمن صنفی مادر نیز رسیدگی به امور صنفی و گره گشایی از مشکلات دندان پزشکی کشور است، اما مدیران این انجمن هم ترجیح دادند وارد مسائل صنفی نشوند و با یک برنامه علمی، تکلیف خود را انجام شده تلقی کنند. کنگره 52 به عنوان یکی از مهم ترین وقایع دندان پزشکی سال 91، برگزار شد. کنگره های سال گذشته عبارت بودند از یازدهم کودکان، کنگره ایمپلنت خاورمیانه، یازده جراحان، اولین همایش مراقبت های خاص در دندان پزشکی، دوازدهم ترمیمی، بیست و یکم دندانسازان، چهارمین برنامه دندان پزشکی نظام پزشکی، یکمین کنگره مواد دندانی، دهم ارتدنتیست ها، چهارمین برنامه انجمن دندان پزشکی فارس، هفتم لیزر، دوازدهم پریودنتیست ها، دوازدهم پروستودنتیست ها، پنجم رادیولوژیست ها و هفتم انجمن دندان پزشکی عمومی.

یک تصمیم زیبا؛ دکتر سندوزی در ایران- سال ها بود که شنیده می شد یک دندان پزشک محبوب، روزی مطبش را به صورت موزه درآورده، از طریق شهرداری تهران به مردم هدیه کرده و خود برای همیشه به امریکا کوچ کرده است. در مورد ایشان اطلاعات کافی وجود نداشت و تنها افراد معدودی درباره سجایای ایشان سخن می راندند و برخی ایشان را کوچ کرده به دیار باقی می دانستند... ایردن که از مدت ها قبل توانسته بود این بزرگوار را بیابد، مصاحبه هایی با ایشان را منتشر کند و ویژه نامه ای در معرفی ایشان برای همکاران بفرستد، از دکتر سندوزی دعوت کرد که خود به میان دوستان، شاگردان و علاقمندان خود به ایران بیایند. این دعوت هم زمان با کنگره 52 انجمن دندان پزشکی محقق شد. دکتر سندوزی مدتی حدود چهار هفته به ایران آمدند. اولین برنامه عمومی ایشان در افتتاحیه همایش 52 انجمن بود که با استقبال بی سابقه و بسیار ویژه ی همکاران خود و مدیران انجمن مواجه شدند. سپس در مراکز مختلفی چون دانشکده دندان پزشکی مشهد، موزه دکتر سندوزی، معاونت اجتماعی شهرداری تهران، اداره سلامت شهرداری و محافل مختلف خصوصی و عمومی از این دندان پزشک هنرمند و مردم دوست تقدیر شد.

وزارت بهداشت؛ از همه بخش های مرتبط با دندان پزشکی پر مساله تر، وزارت بهداشت بود. در سال 91 این وزارت خانه در حوزه های مختلف پرسروصدا بود: از بودجه گرفته تا موضوعاتی چون عزل وزیر، پرداخت بدهی به بیمه، ارز، دارو، سازمان نظام پزشکی، دفتر سلامت دهان و نهایتا تعرفه های سال آینده. بیش از همه، جای دبیر آموزش دندان پزشکی که حالا رییس دانشکده دندان پزشکی تهران هم شده خالی بود که در سال 91 چراغ خاموش و با آرامش کارهای گذشته اش را دنبال کرد. موضوع بودجه وزارت بهداشت اولین جاروجنجالی بود که بحث روز شد و در خبرهای متعدد، گفته شد هزاران میلیارد تومان بودجه این وزارت خانه از سوی دولت پرداخت نمی شود. در این زمینه بخصوص بخش بهداشت بیشترین اعتراض ها را کرد. ادارات بیمه هم از سویی، وزارت بهداشت را متهم می کردند که بدهی خود را به آن ها نمی پردازد و باعث بروز مشکلات فراوان برای بیمه شدگان گردیده است. پس از آن، با تشدید تحریم ها، گفته شد که ارز کافی برای دارو تامین نمی شود ولی دسته بیل و اتومبیل پورشه و غذای سگ با ارز دولتی وارد شده است!! کسی نفهمید اصل داستان چیست اما در همین اوضاع و احوال ناگهان وزیر بهداشت که می گفتند اولین وزیر زن در جمهوری اسلامی است و سجایای فراوانی برایش ذکر می کردند، از مسندش عزل شد. البته همزمان با او، دکتر لاریجانی رییس دانشگاه تهران هم عزل گردید. سرپرستی برای وزارت بهداشت تعیین شد که گفت همه مشکلات حل شده و مشکلی نداریم اما خبرهای ناراحت کننده از کمبود دارو و افزایش شدید قیمت آن همچنان ادامه یافت. در مورد رای اعتماد وزیر جدید بهداشت باید خبرش را خواند تا به موضوعات مهمی پری برد که در این خلاصه ذکر آن ها مایه خجالت نگارنده خواهد شد ...

افزایش دانشکده های دندان پزشکی؛ امسال نیز چون سال های پیش، افتتاح دانشکده های نو در شهرهای کوچک کشور ادامه یافت. از شهرهای کاشان، یاسوج و شهرکرد نامی به میان آمد و استان های کردستان، البرز و لرستان. به نظر می رسد تحقق شعار «هرشهر یک دانشکده دندان پزشکی» نزدیک است.

ارز دولتی؛ موضوع کمبود ارز دامن دو بخش دیگر مرتبط با دندان پزشکی را هم گرفت: تجهیزات و مواد دندان پزشکی و سهمیه ارز دانشجویی. مواد دندانی به شدت کاهش یافت و دندان پزشکان با افزایش قیمت غیرمنتظره آن ها مواجه شدند. در کنار این کمبود و گرانی، ارائه مواد دندانی با کیفیت پایین گسترش بیشتری یافت. بیماران دندان پزشکی هم با گرانی مواجه شدند، هم با دندان پزشکان ناراحت و هم با کیفیت هایی نامطمئن! دانشجوهایی هم که به امید اخذ مدرک در خارج از کشور، روانه دیار غربت شده بودند، ابتدا با نوبه بندی و سخت گیری های تخصیص ارز مواجه شدند و ناگهان متوجه شدند که کلا از ارز دانشجویی با قیمت متعادل دولتی محروم شده اند! این اتفاق باعث بروز مشکلات فراوان در مسیر تحصیل آن ها و آرامش خانواده هایشان در ایران گردید و تعداد زیادی از آن ها را وادار به رهاکردن تحصیل و بازگشت به ایران کرد.

سلامت دهان؛ رییس اداره سلامت دهان وزارت بهداشت که رییس سابق دفتر را هم به عنوان قائم مقام در کنار خود دارد، در مصاحبه های قبلی اش از بدتر شدن شرایط بهداشت دهان کشور سخن می گفت اما در سال 91 ترجیح داد وعده دهد که تا 13 سال دیگر پوسیدگی را صفر می کند!! طبق نظر این رییس که مسوولیت های فراوان دیگری هم دارد، هر کودکی که از سال آینده متولد شود تا سن 12 سالگی اش پوسیدگی دندانی را تجربه نخواهد کرد. ما هم بدون فکر کردن به چگونگی تحقق این وعده موضوع را خواندیم و «خاموشی» را برای جواب، به صلاح نزدیک تر دیدیم.

زنده یادهای دندان پزشکی؛ سال گذشته در کنار همه اتفاقات اغلب نامطلوب، از دست رفتن چندین دکتر دندان پزشک را هم داشتیم: دکتر مهدی میزانی، دکتر نازلی زرینه، دکتر خلیل طاهرزاده، دکتر محمود عنایت و دکتر احمد فلسفی از موارد مشهورتر بودند. معلوم نیست که به سادگی کمبود این افراد جبران شود اما بهرحال راهی است که برای همه ما باید طی شود.

دندان پزشک خانواده؛ موضوع اجرای طرح پزشک خانواده که مسیر پذیرش بیمار را در کشور اصلاح می کند و هزینه های درمانی را نیز برای بیماران تحت کنترل در خواهد آورد، از برنامه های خیلی پر سروصدای وزارت بهداشت بود که خبرهای ضدونقیض فراوانی درباره آن منتشر شد. در اغلب خبرها، شروع اجرای آن وعده داده شد و در برخی خبرها، عدم امکان اجرا از سوی بالاترین مقام اجرایی وزارت بهداشت مطرح گردید! در این میان، دانشکده دندان پزشکی شیراز اعلام کرد که «آماده اجرای طرح دندان پزشک خانواده است».

نظام پزشکی؛ امسال انتخابات نظام پزشکی هم برگزار شد اما با حاشیه های فراوان! هنوز هم حکم رییس آن سازمان از سوی رییس جمهور امضا نشده است. دعوایی در گرفت که خود پزشکان سروته آن نبودند و با کمال تعجب، یک سر داستان ریاست جمهوری و وزارت بهداشت بود و در سوی دیگر قوه قضاییه و قوای نظامی! و بالاخره پزشکان هم که دور را شلوغ دیدند، اغلب ترجیح دادند عطای انتخابات را به لقای افراد نامرتبط به موضوع صنفی خود ببخشند و این انتخابات با شرکت درصد پایینی از پزشکان و دندان پزشکان برگزار شد.

تعرفه های پزشکی؛ در خبرهای پایانی سال 91 آمد که بالاخره اتفاقی که تا کنون نیافتاده بود، افتاد! تعرفه های سال آینده پیش از پایان امسال تعیین شد، هم بخش خصوصی و هم بخش دولتی. تعرفه ها با درصدی زیر 20 افزایش دادند اما برخی مقامات گفتند که اگر بخواهد تعرفه ها منصفانه باشد بایستی 40 درصد افزایش می داد. راست و دروغش با دیگران!



واژه نامه دندان، فرهنگ لغات دندان پزشکی

با توجه به وسعت امروزین علم دندان پزشکی و کاربرد واژه های تخصصی مختلف در این حوزه، ضرورت وجود یک فرهنگ لغت مستقل برای ارتباط هرچه بهتر مردم با دندان پزشکان احساس می شود. هدف ایردن از تدوین واژِه نامه دندان که در این بخش ملاحظه می شود، گردآوری و انتشار کلیه واژه هایی است که در حوزه دندان پزشکی کاربرد دارند و مردم شناخت کافی نسبت به آن ها ندارند. امید است با یاری همه مراجعین -اعم از دندان پزشکان یا سایر اقشار- رفته رفته واژه های مورد نیاز جامعه شناسایی و در این فرهنگ وارد شود تا از این طریق این امکان فراهم شود که علاقمندان و مراجعین دندان پزشکی با آشنایی بهتر و بیشتری با دندان پزشکان ارتباط برقرار کنند. 
برای دسترسی به «واژه نامه دندان» کافی است در محل آدرس صفحات وب، به فارسی بنویسید دندان و کنترل+اینتر بزنید.
www.دندان.com


ویژه نامه اردیبهشت ایردن:
انتشار نسخه الکترونیکی سفرنامه آقای دکتر امیر اسماعیل سندوزی در سالروز سفر ایشان به ایران.     منتظر انتشار این اثر ارزنده باشید!

پنجره ای رو به باغ پُر درخت پنجره ای رو به باغ پُر درخت

دکتر امیر اسماعیل سندوزی


مانند بهار که می آید، عشق هم خودش آمد. نمی دانست عشق چیست، ولی عاشق شده بود. نمی دانست بند چیست ولی در بند بود. از نام و ننگ بی خبر ولی زنجیراش را در مقررات قوانین نا نوشته ای به پا داشت. جفت یاب نبود ولی مهر خواه بود.
بالای صفحه

ارزیابی مقایسه ای انتخابات تظام پزشکی و انجمن دندان پزشکی ارزیابی مقایسه ای انتخابات تظام پزشکی و انجمن دندان پزشکی


دکتر آیرج کی پور


گزارش انتخابات سال 1391 نظام پزشکی در دو بخش آورده می شود. بخش نخست، گزارش برگزاری انتخابات و نتیجه آن بدون تحلیل داده‌ها و بخش دوم، بررسی داده‌ها و ارائه تحلیل بر پایه دیدگاه و تجربه و مسئولیت شخصی.

بالای صفحه
مشاوره مستقیم با متخصصین دندان پزشکی | حقوق | معماری
مشاوره مستقیم با متخصصین دندان پزشکی | حقوق | معماری





دکتر جیمز فروهان دندان پزشک 52 ساله منطقه کلارکز سامیت که مطبش در واین کانتی است، به جرم تقلب در گزارش به مدیکید، باید حدود دوسال در زندان بگذراند.


اخراج قانونی دستیارخوشگل، به دلیل ترس از لغزش دندان پزشکاخراج قانونی دستیار خوشگل، به دلیل ترس از لفزش دندان پزشک

 


احکم غیرمعمول و غیرمنتظره ی دادگاه عالی آیووا در مورد قانونی بودن اخراج یک دستیار دندانپزشک جذاب، موجب ایجاد موجی از نظرات، تاییدها و انتقادات از سوی مردم امریکا شده که در اینجا به بررسی برخی از این خبرها می پردازیم.

بالای صفحه

محکومیت دندان پزشک برای تجویز دارو و دزدیمحکومیت یک دندان پزشک برای تجویز دارو و دزدی


دندان پزشک 45 ساله اهل دافین کانتی که به جرم تجویز داروی مخدر، عدم ثبت اطلاعات نسخه های تجویزی و همچنین دزدی از محل کار، بازداشت و محاکمه شد.

بالای صفحه

مهمانی غیررسمی دندان پزشک برای تبلیغ درمان بوتوکسمهمانی غیررسمی یک دندان پزشک برای تبلیغ درمان بوتاکس

دکتر نیکولاس رودو، دندان پزشک زیبایی که در منطقه بوفالو نیویورک به کار اشتغال دارد، ترتیب یک برنامه ابتکاری را در یکی از سالن های زیبایی منطقه داده که ضمن پذیرایی شام و نوشیدنی و بحث و مذاکره، به پرسش های بیماران در درمان با بوتاکس پاسخ دهد و امکان مشاوره خصوصی را برای ایشان فراهم نماید.

بالای صفحه

لطفاً این خبرنامه را برای حرفه ای های دندان پزشکی که می شناسید ارسال بفرمایید
Please feel free to share this Newsletter with all DENTAL PROFESSIONALS whom you know

IRDEN

 

نظرات شما تماس با مدیریت ایردن
ایردن، مرجع دندانپزشکی خانه | درباره ما | قوانین و شرایط | عدم اشتراک | Unsubscribe
©2004-2012 Irden Incorporation. All right reserved.
تصاویر هفت سین: برداشت از سایت هفت سین دات کام

برای دیدن نظرات و اظهارنظر لطفا اینجا کلیک بفرمایید