icon100__ida.jpg
جامعه دندان پزشکی ایران
Iranian Dental Association
«جامعه دندان پزشکی ایران» اولین تشکل جامع و تشکیلاتی دندان پزشکی کشور بود که پس از تجربیات سندیکای دندان پزشکان و کانون دندان پزشکان، در 24 دی ماه 1341 با همت 10 تن از دندان پزشکان علاقمند، پا به عرصه فعالیت های صنفی نهاد.
فعالیت جامعه دندان پزشکی تا سال 1360، بدون رقیب ادامه داشت. در پاییز این سال و همزمان با برگزاری نوزدهمین کنگره علمی سالانه جامعه دندان پزشکی ایران، انتخابات هیأت مدیره جدید جامعه دندان پزشکی نیز برگزار شد. بعضی از کاندیداهایی که آرای مناسبی به خود اختصاص نداده بودند از جامعه کناره گیری کردند و یک سال بعد، «جامعه اسلامی دندان پزشکان» را پایه‌گذاری کردند. در سال 1362 گروهی از دندان‌پزشکان عضو جامعه اسلامی دندان پزشکان، «انجمن دندان پزشکی ایران» را به ثبت رسانده و فعالیت خود را آغاز نمودند. اما دندان‌پزشکان در حضور قدرتمندانهٔ جامعه دندان پزشکی، استقبالی از این تشکل نوپا نکردند.
در سال 1372 مدیران قبلی از دندان پزشکان دعوت کردند که در یک گردهمایی صنفی نظر خود را اعلام کنند. در آن سال بیشترین تعداد و بیشترین درصد شرکت کنندگان در یک برنامه صنقی حرفه ای حضور یافتند: 1023 دندان پزشک که 17.7 درصد از کل 6000 دندان پزشک در آن تاریخ بودند که 1023 نفر آنها به دکتر عادلی نجفی رأی دادند. تشکلی به نام «مجمع دندان پزشکان ایران» شکل گرفت و تقاضای مجوز کرد اما با گذشت دوسال نتوانست موافقت مقامات آن روز را جلب نماید و تأیید نشد. پس از آن بود که در سال 1367 با بالاگرفتن مشکلات ناشی از اختلاف سلیقه قدرتمندان بعد از انقلاب با مدیران حرفه، ناچار تن به انحلال داده و از آن پس تنها با تغییر مختصر نام به «انجمن دندان پزشکی ایران»، فعالیت های آن تداوم یافت. در سال 1374 دوره دو ساله خدمت هیات مدیره مجمع دندان پزشکان ایران طبق اساسنامه پایان یافت و علی‌رغم برگزاری دو کنگره سالیانه، چون تاییدیه‌های لازم برای ادامه فعالیت انجمن از سوی مسوولان صادر نشد، پرونده مجمع دندان پزشکان ایران در این سال رسما بسته شددر سال 1372 و با ادامه اختلافات در بدنه جامعه میان همکاران جوان و انقلابی با دست اندرکاران و پیشکسوتان جامعه، از آنجا که متولیان جامعه موافق تغییرات ساختاری با انگیزه‌های سیاسی و مذهبی نبودند و بر مواضع صنفی و علمی خود پافشاری می‌کردند، آرام آرام عرصه برای ادامه فعالیت جامعه دندان‌پزشکی ناممکن شد. این افراد که ادامه کار جامعه را غیرمحتمل می‌دانستند، به فکر ایجاد تشکل جدیدی به نام «مجمع دندان پزشکان ایران» افتادند تا تشکیلات سابقه‌دار دندان‌پزشکی کشور را با نامی نو زنده نگه‌دارند. این تشکل، با وجود دشواری های مختلف سال های متمادی فعالیت خود که از جناح های مختلف بر آن وارد می شد، با همت بزرگانی چون دکتر حسین نواب و دکتر افتخاری از مؤسسین و همچنین بسیاری از دندان پزشکان جوانی که آن را مشکل گشای حرفه تشخیص می دادند، با قدرت و صداقت تا سال 1374 به فعالیت خود ادامه داد و توانست الگوی ایجاد بسیاری از تشکل های حرفه ای دندان پزشکی و غیر دندان پزشکی شود..
در سال 1375، پس از مذاکرات متعدد میان گردانندگان جامعه دندان‌پزشکی ایران و جمعیت تازه تاسیس انجمن دندان‌پزشکی ایران قرارشد وزارت کشور سمت نظارت بر کار وحدت دو جمعیت را برعهده گیرد. بنا شد هر دو جمعیت صورت اموال خود را به وزارت کشور ارایه دهند. جامعه این کار را دقیقا انجام داد و بعد از مدت کوتاهی وزارت کشور انحلال جامعه را اعلام کرد و انجمن عملا جانشین جامعه شد. ولی موضوع انحلال جامعه به‌علت عدم قبول آن از طرف ثبت شرکت‌ها، قطعیت نیافت و اکنون جامعه دندان‌پزشکی ایران با‌‌ همان شماره ثبت اولیه، یعنی شماره ۵۶۸، موجودیت قانونی خود را حفظ کرده است. هم اکنون مجدداً بحث برگرداندن نام «جامعه» به دلیل جامعیت بیشتر مطرح می باشد .

اولین آدرس جامعه دندان پزشکی:
تهران . خیابان خردمند (نبش چهل متری) . شماره 127 . تلفن 823369


موسسین جامعه دندان پزشکی ایران, دکترحسین نواب, دکتر اکبررشتیان, دکترموسی باکی هاشمی, دکترآلفرد آوانسیان, دکتر سمیع وهاب پور, دکترشمس الدین تابش، دکترارسلان تاج, دکترآرنولد برناردی, دکتراصغرحداد, دکترمحمد علی افتخاری

کارنامه 10 ساله جامعه دندانپزشکی ایران

مؤسسین جامعه دندان پزشکی به ترتیب حروف الفبا
دكتر محمد علی افتخاری| مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران دکتر محمد علی افتخاری؛ متولد آبان 1302، ورود به دانشکده دندان پزشکی تهران در 1321 و اخذ دکترا 1325، همچنین احذ مدرک کارشناسی حقوق از همان دانشگاه دكتر آلفرد آوانسیان | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران
دکتر آلفرد آوانسیان؛ متولد 1305، متخصص پروتز از دانشکده دندان پزشکی شیکاگو (ایلینویز). مترجم همزمان و میزبان سخنرانان خارجی در کنگره های مختلف جامعه
دكتر آرنولد برناردی | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران دکتر آرنولد برناردی؛ متولد 1303، مدت چهار سال در بیمارستان وزیری و امیراعلم به عنوان آسیستان دانشکده دندان پزشکی خدمت کرده و در سال 1332 عزیمت به امریکا و دریافت دیپلم پریودنشیا از دانشگاه نیویورک
 دکتر موسی باکی هاشمی؛ متولد مرداد 1302، از سال 1353 تا 1356 عضو دوره سوم هیٱت مدیره نظام پزشکی به همراه دکتر نواب و دکتر قدسی، رئیس دانشکده دندان پزشکی دانشگاه ملی، رئیس درمانگاه دندان پزشکی امیراعلم
دکتر ارسلان تاج | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران دکتر ارسلان تاج؛ متولد اسفند 1304، دو دوره عضو هیٱت مدیره جامعه و در دوره نهم هیٱت مدیره سمت دبیری جامعه را به عهده گرفت و طی دو سال از 1354 تا 1356 در این سمت خدمات مثبتی انجام داد.
دکتر شمس الدین تابش | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران دکتر شمس تابش؛ متولد شهریور 1301،  دستیار دوم درمانگاه  دندان پزشکی بیمارستان امیراعلم در سال 1329و عضو هیأت موسس کانون دندان پزشکان در 1330
دكتر اکبر رشتیان | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران  دکتر اکبر رشتیان؛ متولد مرداد 1299، سال 1321 ورود به دانشکده دندان پزشکی تهران و  اخذ دکترا در سال 1325 و پس از آن عزیمت به آمریکا 
دكتر اصغر حداد | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايراندکتر اصغر حداد؛ متولد 1299 در تبریز، فارغ التحصیل سال 1326 از دانشکده دندان پزشکی تهران و یکی از فعالان هیٱت مدیره های جامعه
دکتر سمیع وهاب پور | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران دکتر سمیع وهاب پور؛ متولد خرداد 1299، فارغ التحصیل سال 1326 از دانشکده دندان پزشکی تهران و اولین نماینده معرفی شده از طرف جامعه به وزارت دارایی برای کمیسیون های مالیاتی پزشکان
دكتر حسین نواب | مؤسس جامعه دندان پزشكي ايران
دکتر حسین نواب؛ متولد 1301، او طراح و عضو مؤسسین جامعه دندان پزشکی ایران، بنیانگذار دانشکده دندان پزشکی دانشگاه ملی (دانشگاه بهشتی) و بنیانگذار دندان پزشکی نوین در ایران است.

Iranian Dental Association هیات مدیره های انجمن دندان پزشکی ایران

دوره 7 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 6 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 5 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 4 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 3 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 2 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 1 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
دوره 14 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 13 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 12 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 11 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 10 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 9 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایراندوره 8 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران


دوره 14 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران


هیأت مدیره انجمن دندان پزشکی ایران


هیأت مدیره انجمن دندان پزشکی ایران



دوره 13 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1363 تا 1365

هیأت مدیره:
۱ - دکتر عزت اله خامسی- دبیر
۲- دکتر علی یزدانی- مدیر اجرایی
۳- دکتر سیامک تیموری- عضو
۴- دکتر مرتضی صفایی- عضو

بازرس ها:
۱-
دکتر اکبر احمدی اردکانی
۲-
دکتر هاکوپ کراچیان


از سال 1361 تا 1363
هیأت مدیره:
۱-
دکتر حمید عادلی نجفی- رئیس هیأت مدیره و مدیر اجرائی
۲-
دکتر عزت ا... خامسی- نائب رئیس هیأت مدیره
۳- دکتر حسین علی خامنئیان- مدیر کمیته علمی
۴- دکتر مرتضی صفایی- مدیر کمیته روابط عمومی و انتشارات
۵- دکتر علی عالم- مدیر کمیته مالی
۶- دکتر سیامک تیموری- مدیر کمیته خدمات
۷- دکتر علی یزدانی- مدیر کمیته دانشجویی

بازرس ها:
۱-
دکتر کرم علی خزاعی
۲-
دکتر هاکوپ کراچیان


دوره 11 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1359 تا 1361
هیأت مدیره:
۱-
دکتر مصطفی میرزا بیگی- رئیس هیأت مدیره
۲-
دکتر حسن علی خامنئیان- قائم مقام
۳- دکتر حمید عادلی نجفی- مدیر کمیته علمی
۴- دکتر مرتضی صفایی- مدیر کمیته روابط عمومی و انتشارات
۵- دکتر فریدون جمالی- عضو
۶- دکتر پرویز امانی- مدیر کمیته مالی
۷- دکتر عبدالجواد رحیم پور- مدیر کمیته خدمات


بازرس ها:
۱-
دکتر ارسلان تاج
۲-
دکتر کریم نیل فروشان


دوره 10 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1357 تا 1359
هیأت مدیره:
۱-
دکتر محمد علی افتخاری
۲-
دکتر مصطفی میرزا بیگی
۳-
دکتر حمید عادلی نجفی
۴- دکتر حسین مهرداد
۵- دکتر عبدالجواد رحیم پور
۶- دکتر غلام رضا غزنوی
۷- دکتر غلام حسین پویان
۸- دکتر کریم پرویز امانی


jameedandanpezeshki-1357.jpg
هیأت مدیره مرکزی جامعه دندان پزشکی ایران 58-1357
دکتر نیکزاد جاوید، دکتر ایرج شفق، دکتر فیروز عطری زاده، دکتر جعفر دادمنش، دکتر ادگار شاهگلدیان، دکتر پرویز عدالت، دکتر ابوالحسن مسگرزاده
دوره 9 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1354 تا 1357
هیأت مدیره:
۱-
دکتر جعفر دادمنش- دبیر
۲-
دکتر فیروز عطری زاده- قائم مقام
۳- دکتر یادگار شاه گلدیان- خزانه دار
۴- دکتر ایرج شفق- منشی
۵- دکتر محمد عدالت- عضو
۶- دکتر نیک زاد جاوید- عضو
۷- دکتر ابوالحسن مسگرزاده- عضو

بازرس ها:
۱-
دکتر غلام عباس مرتضوی
۲-
دکتر کریم نیلفروشان


دوره 8 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1351 تا 1354
هیأت مدیره:
۱-
دکتر غلام عباس مرتضوی- دبیر
۲-
دکتر آلفرد آوانسیان- قائم مقام
۳- دکتر کریم نیل فروشان- خزانه دار
۴- دکتر خلیل طاهر زاده- عضو
۵- دکتر ابوالحسن مسگرزاده- عضو
۶- دکتر اکبر دارابی- عضو

بازرس:
-
دکتر پرویز آزادی


دوره 7 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از سال 1349 تا 1351
هیأت مدیره:
۱-
دکتر ارسلان تاج- دبیر
۲-
دکتر ابوالحسن مسگرزاده- قائم مقام
۳- دکتر آلفرد ظریفیان- خزانه دار
۴- دکتر حسین نواب- عضو
۵- دکتر محمد علی صدر عاملی- عضو

بازرس ها:
۱-
دکتر جعفر دادمنش
۲- دکترکریم نیل فروشان


دوره 6 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 21 اسفند 1347 تا 10 بهمن 1349 به مدت 23 ماه و 11 روز
هیأت مدیره:
۱-
دکتر محمد علی افتخاری- دبیر
۲-
دکتر محمد علی صدر عاملی- قائم مقام
۳- دکتر جعفر دادمنش- خزانه دار
۴- دکتر نیک زاد جاوید- عضو
۵- دکتر علی اکبر بهرمان- عضو
۶- دکتر حسین نواب- عضو
۷- دکتر باگران آراکلیان- روابط داخلی
۷- دکتر مصطفی سیف- عضو
۸- دکتر عبدالحسین ایپکچی- عضو


دوره 5 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 27 شهریور 1346 تا 21 اسفند 1347 به مدت 17 ماه و 24 روز
هیأت مدیره:
۱-
دکتر عمران بختیاری- دبیر
۲-
دکنر آلفرد آوانسیان- قائم مقام
۳- دکتر کاظم سیمجور- خزانه دار
۴- دکتر کریم نیلفروشان- منشی
۵- دکتر محمد علی افتخاری- عضو از فروردین47 دکتر تاج جانشین دکترافتخاری شدند.

بازرس:
-
دکتر حسین نواب


دوره 4 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 17 آذر 1344 تا 27 شهریور 1346 به مدت 18 ماه و 10 روز
هیأت مدیره:
۱- دکتر حسین نواب - دبیر - از 3 اسفند 1345 دکتر نواب به علت کسالت کناره گیری و آقای دکتر بختیاری جانشین ایشان شد.

۲-
دکتر عمران بختیاری- قائم مقام دبیر
۳- دکتر کاکلیک هاراتونیان - خزانه دار
۴- دکتر سمیع وهاب پور - عضو
۵- دکتر اصغر همایونفر - عضو - از 2 اسفند 1345 آقای دکتر کریم نیلفروشان جانشین ایشان شدند.

بازرس:
-
دکتر محمد علی افتخاری


دوره 3 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 29 اردیبهشت 1344 تا 16 آذر 1344 به مدت 6 ماه و 17 روز
هیأت مدیره:
۱-
دکتر فریدون فرزین- دبیر
۲-
دکتر موسی باکی هاشمی- قائم مقام دبیر
۳- دکتر کریم نیل فروشان- خزانه دار
۴- دکتر آلفرد آوانسیان- عضو
۵- دکتر جعفر دادمنش- عضو

بازرس:
-
دکتر محمد علی صدر عاملی


دوره 2 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 28 خرداد 1343 تا 29 اردیبهشت 1344 به مدت 12 ماه
هیأت مدیره:
۱-
دکتر حسین نواب- دبیر
۲- دکتر اکبر رشتیان- خزانه دار
۳- دکتر ارسلان تاج- منشی
۴- دکتر آرنولد برناردی - عضو
۵- دکتر اصغر حداد - عضو

بازرس:
-
دکتر محمد علی افتخاری


دوره 1 هیأت مدیره جامعه دندان پزشکی ایران
از 4 اردیبهشت 1342 تا 28 اردیبهشت 1343 به مدت 12 ماه
هیأت مدیره:
۱-
دکتر حسین نواب- دبیر
۲-
دکتر محمدعلی افتخاری- خزانه دار
۳- دکتر ارسلان تاج- منشی
۴- دکتر اکبر رشتیان- عضو
۵- دکتر فریدون فرزین- عضو

بازرس:
-
دکتر موسی باکی هاشمی


ده نفر مؤسسین جامعه دندان پزشکی ایران
ده نفر مؤسسین جامعه دندان پزشکی ایران
ازراست: ایستاده دکترنواب، دکتررشتیان، دکترباکی هاشمی، دکترآوانسیان، دکتروهاب پور، دکترتابش، دکترتاج
نشسته: دکتربرناردی، دکترحداد، دکترافتخاری

همایش های جامعه دندان پزشکی ایران 

اساسنامه جامعه دندان پزشکی ایران

ده بنیانگذار، ده پیشگام
شاید هیچ یک از آن ده دوستی که آن روز دوشنبه سرد دی ماه 1341 دور آن میز نهار همیشگی نشسته بودند و میان گفت و واگفت‌هایشان از لزوم پاگیری تشکلی فراگیر برای دندان پزشکان سخن می گفتند، تصور نمی کردند که سازمان بنیان گذاشته ایشان چهل و اندی سال بعد نیز پاینده باشد. اما نیت خیر ایشان و پایه گذاری آن تشکل برمبنای اصولی درست توانست «جامعه دندان‌پزشکی ایران» را از فراز و نشیب سالیانی نزدیک به نیم قرن بگذراند و به هر شکل نام آن را تا امروز برساند. امروز از آن جمع همراه گروهی دنیا را به ما خاکیان واگذاشته اند، گروهی سالیانی چند است که در جایی دیگر از این کره خاکی می زیند و گروهی همین جا با ما مانده اند و در میان ما هستند. یکدل و همراه، از تفرق کسانی که پیش تر از آنان اندیشه گرد هم آمدن دندان‌پزشکان را پرورده بودند درس آموختند و گام به گام راهی را ساختند، هموار کردند و پیمودند که هر کدام از ما به اقتضای سن و سالمان از جایی به آن پیوسته ایم. حق پدری حرفه ای آن ده تن برگردن همه ما است و بر ما فرزندان حرفه ای است که حرمت ایشان را، که حرمت خود ما است، پاس بداریم و سپاسگزار اندیشه گرانبار آنان باشیم، اندیشه ای که بودن را در «با هم بودن» می دانست و کنار هم بودن؛ نه در فرادست و فرودست بودن. به احترام از جا برخیزیم و کلاه از سر برگیریم.
دکتر شهراد تجزیه‌چی


نظرات دكترمحمدعلی افتخاری در مورد ایجاد جامعه دندان پزشکی ایران در مصاحبه با مجله بهداشت دهان

تشکل های صنفی دندان پزشکی. پیش از تاسیس دانشکده دندان پزشکی دانشگاه تهران:
درابتدا "اتحادیه دندان سازان ایران" بودکه دکتر استپانیان موسس آن بود، حدود سال 7-1306 . و پس از آن"سندیکای دندان پزشکان" بود که در 1323 تاسیس شد و موسس آن دکتر محسن سیاح بود. در این دو تشکل، هم افراد فارغ التحصیل دانشگاه و هم افرادی که به شکل تجربی فعالیت می کردند عضو بودند. ریاست سندیکا تا سال ها با آقای دکتر جعفر قدسی بود. متاسفانه این تشکل ها و به خصوص سندیکا به دنبال حفظ قدرت منحصر به فرد دانشگاه تهران بودند و به همین دلیل چندان مورد توجه دندان پزشکان جوان که خارج از کادر دانشگاه بودند، قرار نگرفتند. اوایل سال 1330 هم به همت دکتر فریدون فرزین و همکاران او در بخش دندان پزشکی بیمارستان امیر اعلم "کانون دندان پزشکان ایران " تشکیل شد .

چه شد که "کانون" تعطیل شد و "جامعه" به وجود آمد ؟
"کانون" تعطیل نشد ، در عمل "جامعه دندان پزشکی ایران" جانشین آن شد و خود آقای دکتر فرزین هم با این که جزو موسسان "جامعه" نبودند مثل یک عضو موسس عمل می کردند و همکاران او در بیمارستان امیر اعلم ، آقایان دکتر باکی هاشمی و دکتر تابش ، جزو هیات موسس "جامعه دندان پزشکی ایران" بودند.

دکتر فرزین کجا تحصیل کرده بودند؟
فرانسه یا بلژیک... در سندیکا چون وابستگی زیادی به کادر دانشگاه تهران داشت و در آن مسئله ریاست مطرح بود و بیشتر در پی استفاده از آن برای کار شخصی خود و تثبیت موقعیتشان بودند وبرای آن که بتوانند تعداد اعضایشان را بالا ببرند افراد غیر دندانپزشک را هم به عنوان عضو پذیرفته بودند. البته بعدها در جامعه دندانپزشکی هم این گونه افراد عضو بودند اما به شکل وابسته آن هم به این دلیل که بشود بر کارشان نظارت کرد.ولی در سندیکا این اعضا حق رأی داشتند.

بعد از تشکیل "کانون" آیا "سندیکا" غیر فعال شد یا در دوره در کنار هم وجود داشتند؟
نه، در کنار هم کار می کردند،حتی پس از تشکیل "جامعه" هم با ما اعتقاد به تجمع بیشتر و همکاری با "سندیکا" کار می کردیم.

یعنی اعضأ سندیکاهم زمان عضو جامعه هم بودند؟
نه...خود ما هم که عضو سندیکا و هم عضو کانون بودیم از آنها خارج شدیم و عضو (جامعه دندانپزشکی ایران) شدیم.
...
خوب... برسیم به داستان آن نهارهای معروف شما که نهایتا به تشکیل جامعه انجامید...

بله.... مسئله بیشتر تجانس فکری آن ده نفر با هم بود . محلی بود به نام "رستوران نیویورک" در خیابان شاه رضای سابق "انقلاب فعلی" رو به روی کاج البرز.آن ده نفر عبارت بودند از : دکتر آلفردآوانسیان، دکترمحمدعلی افتخاری، دکترآرنولد برناردی، دکترشمس الدین تابش، دکترارسلان تاج ، دکتراصغرحدادی، دکتراکبررشتیان، دکترحسین نواب، دکترسمیع وهاب پور و دکترموسی باکی هاشمی. به هر حال عدم وجود یک تشکل صنفی دندان پزشکی که بتواند به ارتقاء سطح حرفه دندان پزشکی هم از نظر علمی و هم از نظر اجتماعی بپردازد، درد اجتماعی قابل لمسی برای ما بود و این درد مشترک برایمان وجود داشت و می اندیشیدیم که باید کاری انجام شود. همیشه دوشنبه ها در آن رستوران جمع می شدیم و هنوز هم این جلسات ادامه دارد .... روز دوشنبه 24 دی ماه 1341 سر نهار با توجه به مذاکرات قبلی، پیش نویسی تهیه کردیم که همه دوستان آن را امضا کردند . بعد آگهی تاسیس "جامعه دندان پزشکی ایران" در روزنامه های عصر سه شنبه 25 دی ماه به چاپ رسید.

چند نفر از این ده تن با هم همکلاس بودید... یعنی منظورم این است که از نظر تقدم و تاخر سنی همه در یک حدود بودید؟
تقریبا... اغلب مان فارغ التحصیل سال های 1325 تا 1327 بودیم، یعنی همه فارغ التحصیل ایران بودیم.

هیچ کدام در دانشگاه تدریس نمی کردید؟
چرا، فقط دو نفر... اصولا با تجربه ای که در گذشته در "سندیکا" داشتیم نمی خواستیم "جامعه" تحت تاثیر محیط دانشگاهی قرار بگیرد تا دچار درگیری های ریاست شود. مسئله بیشترتجانس فکری و روحی بودتا مسئله عضویت در هیات علمی و بعدها هم دوستانی که عضو جامعه شدند همه این هدف را پی گرفتند و همیشه کار گروهی در صدر برنامه ها بود. هیچ کس نمی تواند ادعا کند که این کار را کردم، در جامعه "من" وجود نداشت و به همین دلیل توانست دوام بیاورد.

آن زمان در دیگر گروه های پزشکی ، تشکل منسجمی وجود داشت؟
فقط "جامعه داروسازان" بود. در رشته پزشکی به دلیل همان تفکر رئیس و مرئوس گرایی متاسفانه تشکلی جامع نتوانست پا بگیرد ، به رغم اینکه خیلی هم تلاش کردند و چندین بار انجمن هایی با نام های مختلف تشکیل شد که هیچ کدام پا نگرفت، امان از حب ریاست!

برداشتم این است که هیچ کدام از آن ده نفر موسسان "جامعه" نقش برجسته تری از دیگران نداشت و دقیقا همه با هم کار می کردند....
دقیقا همین طور بود...

از نظر مالی وضعیت "جامعه" به چه ترتیب بود؟
درآمدش از حق عضویت اعضا بود و هر وقت هم کم می آمد همان ده نفر جبران می کردند! البته اهل گشادبازی نبودیم، چنان که نخستین دفتر جامعه در خیابان خردمند جنوبی شماره 127 در مطب دکتر تاج مستقر شد و بعدها به پلاک 82 خیابان حافظ منتقل شدیم. با حداقل امکانات "جامعه" را اداره می کردیم و دنبال تشریفات نبودیم.

مبلغ حق عضویت چقدر بود؟
خیلی کم.... دقیقا رقمش یادم نیست.

خوب این مبلغ مختصر برای گرداندن "جامعه" کافی بود؟ آیا کادر اداری ثابت داشتید؟
بله، بله.... هیچ وقت مشکل مالی نداشتیم. کادر اداری مان هم خیلی مختصر بود: اوایل جواد زیاری بود، بعد محمد شاپوری آمد (که خدا حفظش کند که الان در کارهای گرداندن کنگره ها واقعا متخصص شده مکتب جامعه هستند). تصور می کنم آقای شاپوری سال 1348 به "جامعه" آمد.

خاطرتان هست آقای دکتر در ابتدا چند نفر عضو "جامعه"شدند؟
ما فعالیت مان را با 50 نفر شروع کردیم ، یعنی خیلی زود به جز اعضای هیات موسس 40 نفر دیگر به جامعه پیوستند که دلیل استقبال آنها آشنایی با منش مؤسسان در جامعه دندانپزشکی بود. بعد از شهرستان ها، به خصوص همکلاسی های خودمان در آن سال ها، به"جامعه" پیوستند.

بعد از تأسیس آن بین این ده نفر تقسیم کار صورت گرفت؟
هیچ مقید به فشار کار یا کم و زیاد کار نبودیم، همه کار می کردیم... البته مسئول تبلیغات داشتیم، مسئول عملی داشتیم و...

اولین دبیر "جامعه" که بود؟
آقای دکتر فرزین که البته جزو مؤسسان نبودند.

بعد از آگهی تأسیس دقیقا از چه تاریخی مستقر شدید؟
بلافاصله شروع کردیم.

...و دبیر هم با انجام انتخابات برگزیده می شد؟
بله... بعد از آقای دکتر فرزین، سه دوره آقای دکتر نواب دبیر بودند، بعد من، سه دوره بودم،دکتر بختیاری بودند، دکتر تاج بودند و...

خوب، اهداف اصلی جامعه چه بود؟اساسنامه را چطور نوشتید و...؟
شعارمان "دانش بیشتر برای خدمت بهتر" بود. راجع به اساسنامه با توجه به مطالعات دکتر نواب و دوستان دیگر و خود من نوشته شد، و بعد هدف اصلی ما که در اساسنامه گنجانده شد آن بود که همه افرادی را که به نحوی به رشته دندانپزشکی مربوط می شدند در پیشبرد کار مؤ ثر بودند، جمع کنیم: در درجه اول دندانپزشکان، بعد دانشجویان رشته دندانپزشکی، بعد واردکنندگان کالاهای دندانپزشکی تا بتوانیم روی کارشان نظارت کنیم. و می خواستیم به دولت پیشنهاداتی بدهیم برای نظارت بهتر بر حرفه دندانپزشکی و محدود کردن افرادی که بدون مدرک علمی لازم وارد این حرفه شده بودند و مردم را گمراه می کردند.

پس "جامعه" در واقع یک تشکل صنفی – اجتماعی بود، یعنی هم منافع حرفه ای دندان پزشکان را تامین کند و هم ارزش اجتماعی حرفه دندان پزشکی را بالا ببرد...
البته درواقع نه به این معنی که درآمد دندان پزشکان اضافه شود!... شناساندن حرفه دندان پزشکی در سطح علمی آن مردم ، و تقویت رشته های تخصصی حرفه دندان پزشکی از دیگر اهداف ما بود . به طور کلی دندان پزشکان عمومی در جامعه ، از جمله خود من ، مشوق رشته های تخصصی بودیم و بیماران را به متخصصانی که از خارج به بازار کار می آمدند ، کسانی چون دکتر مرتضوی یا دکتر احمد فرید ، معرفی می کردیم تا مردم آن ها را بشناسند و به دنبال متخصصان بروند....

یعنی به طور کلی حرفه دندان پزشکی بیشتر شناسانده بشود....
بله، مسلما همین طور بود، چون لازم بود که این کار انجام شود....

خوب، حالا برد"جامعه" واقعا تا کجا بود؟ از این نظر می گویم که فرمودید جامعه تصمیم داشت بر واردات کالاهای دندان پزشکی نظارت کند، یا جامعه تصمیم داشت سطح رشته های مختلف دندان پزشکی را ارتقا دهد... واقعا برد جامعه در تصمیم گیری های کلان دندان پزشکی در آن دوره چقدر بود؟
آن چیزی که به بخش علمی مربوط می شد ، چون در حوزه کار خودمان بوده طبیعتا بیشتر می توانستیم نظارت بکنیم، اما آن چه که به وزارت بهداری وقت مربوط می شد، متاسفانه همکاری ها محدود می شد چون ظاهرا برای کار ما جنبه ای مداخلت جویانه متصور می شدند .... اما مثلا وزارت بازرگانی با ما همکاری خوب داشت و از جمله واردات طلای دندان پزشکی با مجوز"جامعه" صورت می گرفت و تقسیم و توزیع آن نیز بر عهده ما بود. کارهای رفاهی انجام می دادیم مثل وام و ....

سوای کارهای رفاهی ، منظورم این بود که جامعه سعی داشت نظارتی جامع داشته باشد بر حرفه دندان پزشکی هم از نظر علمی، هم از نظر اجتماعی ، هم از نظر صنفی. از نظر علمی ، خوب کنگره را برگزار کرد....
فقط کنگره نبود... کار بزرگ ما اعزام هیات های نمایندی از طریق عضویت در فدراسیون بین المللی بود که در واقع دندان پزشکان را ترغیب می کردیم تا با هزینه خودشان به کنره های خارجی بروند، اساتید خارجی را به ایران دعوت می کردیم، و همین سبب می شد که هم دانش علمی و هم دید اجتماعی و آموزشی دندانپزشک ایرانی بالا برود، چون در این سفرها بازدید از دانشکده های خارجی را هم می گنجاندیم و مثلا برای دندانپزشکان جوان می توانستیم بورسیه بگیریم که در اعتلای دندانپزشکی کشور بسیار مؤثر بود.

خوب، این وجه عتمی آن. از نظر صنفی هم فرمودیدکه مسائلی مثل مالیات را تعقیب می کردید. "جامعه" در آن زمان در این زمینه صاحب نظر بود و نظرش پیش هم می رفت؟
بله، هم صاحب نظر بود هم نظرش پیش می رفت. در آن دورانی که "جامعه" فعال بود با بسیاری سازمانها همکاری نزدیک داشت. ببینید... در هر کاری باید دید علمی حاکم باشد ، یعنی مثلا در مذاکره با اداره مالیات باید به نحوی علمی و با واژه های آن حوزه صحبت کرد که طرف مذاکره کننده قانع شود بپذیرد، با وزارت بازرگانی و... هم به همین ترتیب. هدف ما این بود که تسهیلاتی ایجاد شود برای دندان پزشکان از نظر مالیات که "جامعه" در این کار بسیار موفق بود. البته بعدها نظام پزشکی که سازمان مادر و قانونی کشور بود، این دست مسائل مالیاتی را پی گیری می کرد.

خوب، آن زمان از نظر سازمانی در "جامعه" یک هیات مدیره وجود داشت که با رای دندان پزشکان انتخاب می شد، یک "دبیر" هم وجود داشت که منتخب هیات مدیره بود....
بله، کاملا درست است....

آیا کمیته های کاری مختلف هم داشتید که هر کدام مسئولیت نظارت بر کاری را بر عهده داشته باشید؟ مثلا آن نظارت بر واردات در عمل به چه نحوی انجام می شد، مثلا اگر کسی تقاضای مجوزی می کرد به کدام بخش ارجاع می شد؟
ببینید، هدف این بود که کار انجام بگیرد... هرکس هم کاری که می توانست می کرد. برای همین هم مثلا من چون زبان مالیاتچی ها را می دانستم دنبال کار مالیات را می گرفتم یا دیگری کار دیگری می کرد....

نه، منظورم این بود که به برداشت من از گفته های شما، در آن زمان مثلا برای واردات از جامعه نظر می خواستند، آیا گروهی جمع می شدند و بررسی می کردند این تقاضا را؟ یا روش دیگری بود...
نه، به این ترتیب نبود که از ما نظر بخواهند و نظارت کنیم، کار خودشان را می کردند... البته اداره ای بود به اسم، گمانم، "بازرگانی کوچک" که با جامعه خیلی خوب همکاری می کرد و مثلا در زمینه تولید مسواک با هم همکاری داشتیم و از ما نظر می خواستند...

حرف دیگری اگر راجع به "جامعه" هست...
همان طور که گفتم، هدف فردی نداشتیم، همیشه تغییرات اساسنامه مان در جهت پیشرو بودن، همکاری جمعی و دوری از گرایش فردی بود، خود عنوان "دندان پزشک" وزنی اجتماعی دارد که باید برای آن حرمت قائل شد، اگر این وزن اجتماعی تحت الشعاع سمت "ریاست" قرار گیرد، واقعا حیف است. ما از این گرایش به دور بودیم. آن زمان حتی از لفظ "رئیس" استفاده نمی کردیم و جامعه فقط "دبیر" داشت که مصوبات هیات مدیره را اجرا می کرد.

چقدر خوب بود که در آن دوره شما گروهی بودید که همکلاس بودید و وقتی هم سراغ کار اجتماعی رفتید باز هم به همان ترتیب و بدون سلسله مراتب باقی ماندید و حتی با اضافه شدن افراد جدید هیچ گاه هیچ کس "رئیس" کس دیگری نبود. تصور می کنم رمز موفقیت شما به عنوان بنیان گذاران "جامعه دندان پزشکی ایران" همین تفکر جمعی و دوری از فرد گرایی بود، کاش همیشه همان طور می ماند! شخصا احساس غرور می کنم که پشتوانه حرفه ای امروز ما کسانی چون شما بودند. از وقت و حوصله تان متشکرم. مجیزتان را نمی گویم- که نه شما به آن احتیاج دارید نه من- اما حقیقتا افسوس می خورم که امروز جامعه ما از وجود آدم های جامع الاطرافی هم چون شما، و دیگر دوستان شما که بنیان گذاران "جامعه دندان پزشکی ایران" بودند خالی است! کاش هزار سال دیگر پاینده باشید!
متن مصاحبه با دکترمحمدعلی افتخاری

Moasesin-Jame.jpg
اعضای هیات مؤسس جامعه دندان پزشکی ایران
از چپ به راست، نشسته: دکتر تابش، دکتر حداد، دکتر آوانسیان.
ایستاده: دکتر برناردی، دکترافتخاری، دکترنواب، دکترتاج، دکتررشتیان، دکترباکی هاشمی